diffuz xarakterli sağ mədəcikdə daha qabarıq ifadə olunan dəyişikliklər, ritm və ötürücülüyün pozulması aşkarlanır. Ürəyin sərhədləri bərabər şəkildə böyüyür, AT norma səviyyəsində olur və ya azalır. Əksər hallarda xroniki sağ mədəcik çatışmazlığı meydana çıxır. Qanın biokimyəvi göstəriciləri adətən dəyişilmir. Zəifləmiş ürək tonları, ürəyin zirvə proyeksiyasında III tonun aksenti eşidilir.

Kardiosklerozun aterosklerotik forması əsasən ürəyin uzun sürən işemik xəstəliyi nəticəsində yaranaraq, zəif inkişaf və diffuz xarakterə malik olur. Miokardın nekrotik dəyişiklikləri hipoksik və metabolik pozğunluqların təsirindən ayrı-ayrı liflərin ləng distrofiyası, atrofiyası və məhvi ilə əlaqədar yaranır. Reseptorların dağılması miokardın oksigenə həssaslığının azalmasına və ÜİX-nin proqressivləşməsinə gətirib çıxarır. Klinik təzahürlər uzun müddət zəif ifadə oluna bilər. Kardioskleroz proqressivləşdikcə sol mədəciyin hipertrofiyası, sonra isə ürək çatışmazlığının əlamətləri: ürəkdöyünmə, təngnəfəslik, periferik ödemlər, ürək boşluqları, ağciyər, qalın boşluğunda eksudat yaranır.

Sinus düyünündə sklerotik dəyişikliklər bradikardiyaya, qapaqlar, vətər lifləri və papilyar əzələlərdə çapıq prosesləri isə qazanılmış ürək qüsurlarının: mitral və aortal stenoz, qapıq çatışmazlığının inkişafına səbəb olur. Ürəyin auskultasiyasında zirvə proyeksiyasında I tonun zəifləməsi, aorta və ürəyin zirvə nahiyəsində sistolik küy (aorta qapağının sklerozunda – çox kobud küy) eşidilir. Sol mədəcik çatışmazlığı baş verir, AT norma səviyyəsindən yüksələr. Aterosklerotik kardiosklerozda ötürücülük və ritmin pozulması müxtəlif dərəcəli blokadalar, səyrici aritmiya və ekstrasistoliya ilə özünü büruzə verir. Qanın biokimyəvi göstəricilərinin müayinəsi xolesterin və β-lipoproteidlərin səviyyəsinin artmasını aşkar edir.

Kardiosklerozun postinfarkt forması məhv olmuş əzələ liflərinin çapıq toxuması ilə əvəzlənməsi nəticəsində inkişaf edərək, kiçik və ya iri ocaqlı xarakter daşıyır. Təkrari