i infarkt müxtəlif lokalizasiya və uzunluğa malik izoləolunmuş və bir-birilə birləşən çapıqların yaranmasına səbəb olur. Postinfarkt kardioskleroz miokardın hipertrofiyası və ürək boşluqlarının genişlənməsi ilə xarakterizə olunur. Şiştolik təzyiqin təsirindən çapıq ocaqları dartılaraq, ürək anevrizmalarına gətirib çıxara bilər. Postinfarkt kardiosklerozun klinik təzahürləri aterosklerotik forma ilə analojidir.

Kollagenozlar, anadangəlmə fibroelastozun gedişini müşayiət edən birincili kardioskleroz xəstəliyin nadir rast gəlinən forması sayılır.

Kardiosklerozun əlamətləri
Kardiosklerozun əlamətləri
Kardiosklerozun klinik simptomatikası onun morfoloji və etioloji forması, yayılma və lokalizasiyasından asılıdır. Ocaqlı və mülayim ifadə olunan diffuz kardioskleroz əksər hallarda simptomsuz gedir, lakin mikroskopik skleroz ocaqlarının ötürücü sistem sahələri və ya qulaqcıq-sinus düyününün yaxınlığında yerləşməsi ötürücülüyün davamlı pozulmalarına və müxtəlif aritmiyalara səbəb ola bilər.

Diffuz kardiosklerozun aparıcı təzahürlərinə ürək çatışmazlığı əlamətləri və miokardın yığılma qabiliyyətinin pozulması aiddir. Çapıq toxumasının sahəsi nə qədər böyük olarsa, ürək çatışmazlığı, ötürücülük və ritm pozğunluqlarının yaranma ehtimalı bir o qədər yüksək olur. Ürək çatışmazlığının əlamətləri inkişaf etdikdə təngnəfəslik, ödemlər, ürək nahiyəsində ağrılar, fiziki yüklənmələrə dözümlülüyün azalması və s. meydana çıxır. Ötürücülük və ritm pozğunluğunun əlamətləri üstünlük təşkil etdikdə isə xəstələrdə ürəkdöyünmə, ürəyin aritmik yığılmaları müşahidə olunur.

Kardioskleroz tədricən proqressivləşmə və illərlə davam edən nisbi remissiya dövrlərinin növbələşməsi ilə gedir. Pasiyentin ümumi vəziyyəti əsas xəstəliyin (ateroskleroz, revmatizm, infarkt) inkişafı və həyat tərzindən asılıdır.

Kardiosklerozun ağırlaşmaları
Kardioskleroz xəstənin həyatı üçün təhlükə törədən xroniki ürək çatışmazlığı, ürək anevrizması, qulaqcıq-mədəcik blokadaları, paroksizmal mədəcik