taxikardiyası ilə ağırlaşır. Ürək anevrizmasının divarının cırılması perikard boşluğunun tamponadasına səbəb olur.

Kardiosklerozun diaqnostikası
Diaqnozun qoyulmasında kardioloq əvvəlki anamnez (ateroskleroz, ÜİX, keçirilən miokardit, infarkt miokardı, revmatizm və s.), ürək çatışmazlığının nisbi stabilliyi (ödemlər, təngnəfəslik, akrosianoz), aritmiyaları (səyrici aritmiya, ekstrasistoliya) nəzərə alır. Diaqnoz EKQ, ExoKQ, ürəyin MRT nəticələrinə əsasən təsdiqlənir.

Bəzən kardiosklerozun formalarının (əsasən aterosklerotik və miokarditik) differensiasiyası çətinlik törədir. ÜİX və hipertoniya xəstəliyinin olması, farmakoloji və veloerqometrik sınaqların nəticələri, EKQ-dəyişiklikləri kardiosklerozun aterosklerotik formasına dəlalət edir. Cavan pasiyentlərdə ürək fəaliyyətinin, ritm və ötürücülüyün mürəkkəb pozulmalarında, infeksion xəstəliklər fonunda və ya ondan sonra, EKQ-də miokardın ocaqlı zədələnmələrinin qeydə alınmadığı hallarda miokarditik kardiosklerozun aşkarlanma ehtimalı yüksək olur.

Kardiosklerozun müalicəsi
Kardiosklerozun terapiyası əsas xəstəliyin təzahürlərinin aradan qaldırılmasına, miokardda metabolik proseslərin yaxşılaşdırılmasına, ürək çatışmazlığı əlamətlərinin, ötürücülük və ritm pozğunluqlarının likvidasiyasına yönəldilir.

Kardiosklerozun müalicəsi diuretiklər, periferik vazodilatatorlar, antiaritmik vasitələrlə aparılır. Kardiosklerozlu pasiyentlər fiziki yüklənmələri minimuma endirməlidir. Ürək anevrizması cərrahi müalicəyə, ötürücülüyün ağır pozulmaları isə elektrokardiostimulyatorun implantasiyasına göstəriş sayılır.


Kardiosklerozun proqnoz və profilaktikası
Xəstənin ümumi vəziyyətinin dəyişməsi, onun əmək qabiliyyəti patologiyanın təzahürlərinin ifadəliliyi və xarakterindən asılıdır. Kardioskleroz ritm və qan dövranı pozğunluqları ilə ağırlaşmadıqda xəstəliyin gedişi daha qənaətbəxş olur. Səyrici aritmiya, qan dövranı çatışmazlığı, mədəcik ekstrasistoliyası proqnozu pisləşdirir. Ürək anevrizması, paroksizmal