aşkara çıxarır. Yüksək mərkəzi venoz təzyiq, davamlı taxikardiya, nəbz təzyiqinin azalması, kiçik və yumşaq (bəzən paradoksal) nəbz, zirvə təkanının olmaması, əlavə perikard tonu xarakterikdir.

EKQ-dəyişikliklər miokardın iltihabi və çapıq proseslərinə qoşulmasını, ürək əzələsinin atrofiyası və qulaqcıqların hipertrofiyasını təsdiqləyir. ExoKQ nəticələrinə əsasən miokardın qalınlaşması, perikardial bitişmələr, mədəciklərarası çəpərin paradoksal hərəkəti, ürəyin ölçülərinin böyüməməsi müəyyən edilir.

Ürəyin rentgenoqrafiyası orqanın ölçülərinin kiçilməsini, ağciyər köklərinin şəklinin zəifləməsini, perikardda kalsium ocaqlarını, yuxarı boş venanın genişlənməsini, ekstrakardial bitişmələri plevral ekssudatı təyin etməyə imkan verir. Konstriktiv perikarditli xəstələrin əksəriyyətində qanın biokimyəvi analizində qaraciyərin funksional pozğunluqlarının əlamətləri: hipoalbuminemiya, proteinuriya, bilirubin və sidik cövhərinin səviyyəsinin yüksəlməsi, bromsulfalein sınağının göstəricilərinin artması izlənilir.

Konstriktiv perikarditin diaqnozunun dəqiqləşdirilməsi məqsədilə MSKT və MRT, ventrikuloqrafiya, miokardın biopsiyası, ürək boşluqlarının zondlanmasından istifadə olunur; ağır hallarda diaqnostik torakotomiya vasitəsilə perikarda birbaşa baxış həyata keçirilir.

Konstriktiv perikardit miokatd xəstəlikləri (ağır formalı miokardit, dilatasion və restriktiv kardiomiopatiya, ürəyin işemik xəstəliyi, essensial arterial hipertenziya), amiloidoz, hemoxromatoz, sarkoidoz və sistemli sklerodermiya zamanı ürəyin zədələnmələri; xroniki ağciyər ürəyi; trikuspidal qapağın çatışmazlığı, mitral stenoz; sağ qulaqcığın miksoması; qaraciyərin sirroz və xərçəngi, qapı və ya qaraciyər venalarının trombozu ilə differensiasiya edilir.

Konstriktiv perikarditin müalicəsi
Konstriktiv perikarditlərdə konservativ terapiya qeyri-effektivdir, yeganə radikal müalicə üsulü perikardektomiyadır. Onun mahiyyəti ürəkətrafı kisənin çıxarılması, ürək və damarların kompressiyadan azad