Konstriktiv perikardit – perikard təbəqələrinin fibroz qalınlaşması və perikard boşluğunun obliterasiyası ilə səciyyələnir, ürəyin sıxılmasına və mədəciklərin diastolik dolmasının pozulmasına gətirib çıxarır. Konstriktiv perikardit halsızlıq, fiziki yüklənmələr zamanı təngnəfəslik, üzün şişkinliyi və sianozu, boyun venalarının qabarması, hepatomeqaliya, assit, ödemlərlə təzahür edir. Diaqnoz laborator müayinələr, EKQ, ExoKQ, rentgenoqrafiya, ürəyin KT və MRT, miokardın biopsiyası, ürək boşluqlarının zondlanmasının nəticələrinə əsasən təsdiqlənir. Konstriktiv perikardit zamanı cərrahi müalicə – perikardektomiya göstəriş sayılır.

Konstriktiv perikardit barədə ümumi məlumat
Konstriktiv perikardit adheziv perikarditlər sırasına aid edilir, perikard patologiyasının ən ağır forması hesab olunur. Konstriktiv perikardit ürək-damar sistemi xəstəliklərinin 1%-dən az hissəsini təşkil edir. Kişilərdə daha çox (3-5 dəfə artıq) müşahidə olunur, adətən xəstəlik 20-50 yaşlarında inkişaf edir. Kardiologiyada konstriktiv perikarditin «sıxıcı perikardit», «zirehli ürək» kimi sinonimlərinə rast gəlinir.

Konstriktiv perikarditin yaranma səbəbləri
Konstriktiv perikarditin səbəbləri
Konstriktiv perikardit müxtəlif genezli kəskin və ya xroniki eksudativ perikarditdən sonra inkişaf edə bilər. Xəstəliyin ən geniş yayılmış etioloji amili (30% xəstələrdə) vərəm, daha az hallarda isə bakterial, virus və göbələk infeksiyasıdır. Konstriktiv perikarditin yaranması döş qəfəsinin travmaları, yaralanmalar, divararalığının şüalanması, neoplaziyalar (limfoqranulomatoz, süd vəzisini xərçəngi) ilə bağlı ola bilər. Həmçinin xəstəlik kardiocərrahi müdaxilədən bir neçə həftə və ya ay keçdikdən sonra formalaşa bilər.


Pasiyentlərin bir qismində konstriktiv perikardit birləşdirici toxumanın diffuz xəstəliklərinin (revmatoid artrit, qırmızı qurd eşənəyi) və terminal böyrək çatışmazlığının (xroniki hemodializdə olan xəstələrdə) ağırlaşması kimi inkişaf edir. Hazırda idiopatik (naməlum səbəbli)