ağırlaşmaları
Ürək əzələsini qidalandıran damarlarda yaranan iltihabi proses hemodinamik dəyişikliklərə və kardiomiositlərin işemik zədələnməsinə (adətən – geri dönməyən) gətirib çıxarır. Kiçik və ya iri ocaqlı infarkt şəklində nekroz ocaqları əmələ gələrək, postinfarkt kardiosklerozla nəticələnə bilər. Ürək əzələsində olan çapıqlar ötürücü sistem üzrə impulsların hərəkətinə mane olmaqla, orqanın oyanıqlıq, keçiricilik və avtomatizminə mənfi təsir edir. Bəzi xəstələrdə hibernə edən miokard qeydə alınır. İltihab tromboz və tromboemboliyaya səbəb olan hiperplastik proseslərlə müşayiət oluna bilər.

Koronaritin diaqnostikası
Koronarit kardioloq tərəfindən aşkar edilir. Xəstəliyin diaqnostikası, xüsusən onun arteriyaların mənfəzini daraldan aterosklerotik lövhələrin yaranması ilə səciyyələnən və oxşar klinik fona malik ÜİX ilə müştərək rast gəlindiyi hallarda çətinliklər törədir. Diaqnostik üsullarla işemiya xəstəliyi inkar edildikdən sonra risk amillərinin olması koronar damarların iltihabından şübhələnməyə əsas verir. Diaqnostik tədbirlər sırasına aşağıdakılar aiddir:

Xəstənin obyektiv müayinəsi. Koronaritə səbəb olan xəstəliklərin müəyyən edilməsi və ÜİX ilə differensial diaqnostikanın aparılması üçün anamnezin toplanması vacibdir. Sistem patologiyaları, xroniki infeksiya ocaqları, nitratların qəbulu ilə aradan qalxmayan kardial ağrılar, ritm pozğunluğu ürək damarlarının iltihabından xəbər verir. Baxış və fiziki müayinə zamanı ürək çatışmazlığının əlamətləri: aşağı ətrafların ödemi, dərinin sianozu, ürəkdə küylər, ritm pozğunluğu müşahidə edilir.
Elektrokardioqrafiya. Bu üsul miokardın fəaliyyətinin pozulmasını aşkarlamağa imkan verir. Tac arteriyaları ilə qan dövranının çatışmazlığının əlamətləri (xüsusilə ürəyin iltihabi xəstəlikləri və ya sistem patologiyalarıdan əziyyət çəkən cavan pasiyentlərdə) koronaritə dəlalət edir. Çoxsaylı kiçikocaqlı infarktların EKQ-şəkli diaqnostik kriteriya hesab olunur. Əksər hallarda EKQ-nin sutkalıq monitorunqi tətbiq