. İdiopatik HES-li şəxslərdə onkoloji patologiyanın: leykoz və ya limfomanın yaranma riski mövcuddur. Müalicə aparılmadıqda və patologiyanın terminal fibrotik mərhələsində poliorqan çatışmazlığı ilə əlaqədar ürək fəaliyyətinin kəskin azalması nəticəsində xəstə həyatını itirir.

Leffler endokarditinin diaqnostikası
Leffler endokarditinin diaqnostikası həkim-kardioloq tərəfindən aparılır. Xəstəliyin mürəkkəb etiologiyası ilə əlaqədar müayinə prosesinə immunoloq, revmatoloq və ya onkoloqun cəlb olunması məqsədəuyğundur. Eozinofillərin yüksək səviyyəsi ilə ürək-damar simptomları arasında əlaqə sübut olunmalıdır, bu, müalicə və proqnoza mühüm təsir göstərir. Klinik şəkil və diaqnostik müayinələrin nəticələri patologiyanın müxtəlif inkişaf mərhələlərində dəyişə bilər. Leffler endokarditini aşkar etmək üçün aşağıdakı üsullardan istifadə olunur:

Sorğu və ümumi baxış. Nekrotik mərhələdə xəstələr ürək nahiyəsində ağrı, kəskin arıqlama, öskürək, bədən hərarətinin vaxtaşırı yüksəlməsindən şikayət edir. Xəstəliyin proqressivləşməsi zamanı baxış prosesində nevroloji pozğunluqlar, qaraciyər və dalağın ölçülərinin artması, assit aşkarlanır. Ürəyin auskultasiyasında ritm pozğunluğu, kənar küylər (məsələn, mitral çatışmazlığa xas olan küy) müəyyən edilir.
Döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası. Əksər xəstələrdə rentgenoqrammada kardiomeqaliya müşahidə edilir. Onun ifadəliliyi xəstəliyin mərhələsindən asılı olur. Xroniki böyrək çatışmazlığı fonunda kiçik qan dövranında durğunluq ağciyər köklərinin kölgəsinin böyüməsi və ağciyər şəklinin güclənməsi ilə özünü büruzə verir.
Ultrasəs müayinə. ExoKQ-də ürəyin zirvə nahiyəsinin fibroz proses və ya trombotik kütlələrlə bağlı qalınlaşması vizualizasiya olunur. Müayinənin köməyilə xordalar, qapaq taylarının (əsasən trikuspidal və mitral) qalınlaşma və deformasiyası təsdiqlənir. Ürəyin ultrasəs doppleroqrafiyası kameralarda hemodinamikanın pozulmasını – qanın ventrikuloatrial requrgitasiyasını müəyyən edir.
Elektrokardioqrafiya. EKQ-də