ST-seqmentinin dəyişməsi, T dişciyinin genişlənməsi və qeyri-müntəzəm ürək ritmi izlənilir. Kardiomeqaliya proqressivləşdikcə ürəyin elektrik oxu sola meyl edir. Bir çox hallarda His dəstəsinin ayaqcıqlarından birinin blokadası aşkarlanır.
Laborator analizlər. Qanın ümumi analizində yüksək miqdarda eozinofillər və qeyri-spesifik iltihabın əlamətləri – EÇS-nin artması, leykositoz qeydə alınır. Bəzən zəif differensiasiyalı qranulositlərə rast gəlinir, bu da qanyaranma sistemində neoplastik prosesə dəlalət edir. Qanın biokimyəvi müayinəsi AST və plazma zülallarının səviyyəsinin artmasını təyin edir.
Əlavə diaqnostik üsulları qismində sidik-ifrazat sistemi orqanlarının müayinəsi, baş beynin MRT, ürək, ağciyər, qaraciyər və qarın boşluğunun MSKT təyin oluna bilər. Onların köməyilə Leffler endokarditinin fəsadları, eləcə də HES-nin mümkün səbəbləri aşkar edilir. Patologiya ürəyin digər iltihabi zədələnmələri (virus mənşəli və ya bakterial endokarditlər, miokardit və perikardit) ilə differensiasiya edilir.

Leffler endokarditinin müalicəsi
Diaqnoz təsdiq olunduqda mürəkkəb çoxkomponentli müalicə təyin olunur. Terapiya yalnız kardiologiya sahəsindəki tədbirlərlə məhdudlaşmamalı, əsas etioloji amil – hipereozinofil sindrom aradan qaldırılmalı, tromboz və ürək çatışmazlığı nəticəsində digər orqanlarda fəsadların yaranma riski minimuma endirilməlidir. Müalicə taktikası xüsusi dərman vasitələri və terapevtik tədbirlərin tətbiqinə əsaslanır. Endokardda sklerotik proseslərin nəticələrinin aradan qaldırılmasınna yönəldilən cərrahi müdaxilə xüsusi əhəmiyyət kəsb edir. Leffler endokarditinin bütün müalicəvi prosedurları aşağıdakı qruplara bölünür:


HES-nin səbəblərinin aradan qaldırılması. Bu üsul xəstəliyin əsas amili – eozinofiliyanın əleyhinə istiqamətləndirildiyindən etiotrop müalicə sayılır. HES-nin idiopatik və neoplastik variantlarında imatinib (tirozinkinazanın inhibitoru) və sitostatik vasitələrdən istifadə edilir. Allergik və ya autoimmune mənşəli