Lev-Leneqr xəstəliyi ‒ ötürücü sistemin ləng proqressivləşən zədələnməsi olub, onun mədəcikdaxili hissəsinin degenerativ-sklerotik dəyişiklikləri ilə ürəyin birləşdirici toxuma əsasının kalsifikasiyası və fibrozunun müştərək inkişafından ibarətdir. Kliniki olaraq ürək çatışmazlığı əlamətləri: tez yorulma, ümumi halsızlıq, ürək fəaliyyətində fasilələrin olması hissi, bayılmalarla təzahür edir. Lev-Leneqr xəstəliyinin diaqnostikasında elektrokardioqrafik üsullardan (EKQ, Holter monitorinqi), molekulyar-genetik müayinələrdən istifadə olunur. Patologiyanın yeganə effektiv müalicə üsulu elektrokardiostimulyatorun (EKS) implantasiyasıdır.

Lev-Leneqr xəstəliyi barədə ümumi məlumat
Patologiya ilk dəfə 1960-cı ildə fransız kardioloqları N.Lev və J.Leneqr tərəfindən təsvir olunmuşdur. Müasir tibbi ədəbiyyatda bu xəstəliyin His dəstəsinin ayaqcıqlarının idiopatik ikitərəfli fibrozu, idiopatik xroniki ürək AV blokadası kimi sinonimlərinə rast gəlinir. Lev-Leneqr xəstəliyi əsasən orta yaşlı kişilərdə müşahidə olunur, lakin 19-20 yaşlı pasiyentlərdə, hətta həyatın ilk 10 ilində tək-tək xəstələnmə halları barədə məlumatlar mövcuddur. Lev-Leneqr xəstəliyinim xarakterik təzahürü sayılan qəfləti ürək ölümü əksər hallarda yanlış olaraq digər səbəblərlə əlaqələndirildiyindən xəstəliyin dəqiq yayılma tezliyini müəyyən etmək mümkün olmur. Hesab edilir ki, ekonomik inkişaf edən ölkələrdə hər 100 000 insandan 15-də idiopatik xroniki AV-blokadası səbəbindən 15 EKS implantasiyası yerinə yetirilir.

Lev-Leneqr xəstəliyinin yaranma səbəbləri
Lev-Leneqr xəstəliyinin səbəbləri
Ötürücülüyün proqressiv ləngiməsi ürəyin heç bir ürək-damar xəstəlikləri (ÜİX, stenokardiya, miokard infarktı) ilə əlaqəsi olmayan birincili elektrik xəstəlikləri qrupuna aiddir. Bütün idiopatik elektrik xəstəliklər anadangəlmə xarakter daşıyır. Sindromun daha çox eyni nəslin nümayəndələrində qeydə alınması onun inkişafında irsiyyətin böyük rol oynadığından xəbər verir.


Xəstəliyin əsasında normada