i əlamətləri – abdominal işemiya (subdiafraqmal stenokardiya) müşahidə oluna bilər. Əksər hallarda mezenterial damarların kəskin okklüziyası qəflətən yaranır, işemiya mərhələsində (ilk 6-12 saat) qarında tutmaşəkilli, dözülməz ağrılarla xarakterizə olunur. Xəstə özünü narahat hiss edir, ayaqlarını qarına yığaraq, məcburi vəziyyət alır. Ürəkbulanma, başlanğıcda öd və qan qarışıqlı, sonralar isə nəcis iyli qusma, qanlı ishal («bağırsaqların işemik pozulması») meydana çıxır.

Dəri örtüklərinin kəskin avazıması, sianoz, şok vəziyyəti, arterial təzyiqin 60-80 vahid yüksəlməsi (Blinov əlaməti), bradikardiya qeydə alınır. Mezenterial damarların kəskin okklüziyası üçün xəstənin vəziyyətinin ağırlığı ilə baxışın nəticələri arasındakı uyğunsuzluq səciyyəvidir: ilk saatlarda qarın yumşaq olur, qarın divarı tənəffüsdə iştirak edir, peritonun qıcıqlanma əlamətləri olmadan cüzi ağrı izlənilir.

İnfarkt mərhələsində (mezenterial damarların kəskin okklüziyasının başlanmasından 6-12 saat sonra) ağrı hissiyyatı bir qədər azalır. Lakin palpasiyada lokal ağrı (bağırsağın zədələnmə nahiyəsində) güclənir, göbəklə qasıq arasında xəmirəbənzər şişkinlik (Mondor simptomu) əllənə bilər, xəstənin ümumi vəziyyəti pisləşir. Bağırsağın evakuator funksiyası pozulmur, arterial təzyiq normallaşır, nəbz tezləşir.

Peritonit mərhələsi (mezenterial damarların kəskin okklüziyasının başlandığı andan 18-36 saat sonra) vəziyyətin ağırlaşması: ağrıların güclənməsi (xüsusən hərəkət zamanı), ifadəli intoksikasiya, peritonit əlamətləri, paralitik bağırsaq keçməməzliyi ilə xarakterizə olunur.

Mezenterial damarların kəskin okklüziyasının diaqnostikası
Mezenterial damarların kəskin okklüziyasının diaqnostikası xəstəliyin klinik şəklinin analizinə: kəskin abdominal ağrı sindromu, anamnezdə ürək və damar zədələnmələrinin olmasına əsaslanır. Koaquloqramma müayinəsi, qanda xolesterin, trombositlərinin miqdarının təyini mühüm diaqnostik əhəmiyyət kəsb edir.

Qaın boşluğunun icmal rentgenoqrafiyasında