məqsədi mədəcik ekstrasistoliyası ilə bağlı əlamətlərin aradan qaldırılmasından və həyat üçün təhlükəli ağırlaşmaların profilaktikasından ibarətdir. Müalicəyə sedativ preparatların (fitopreparatlar və ya aşağı dozalı trankvilizatorlar) və ß-adrenoblokatorların (anaprilin, obzidan) təyini ilə başlanılır. Adətən bu tədbirlərlə qənaətbəxş nəticə əldə etmək: mədəcik ekstrasistoliyalarının sayını və postekstrasistolik yığılmaların gücünü azaltmaq mümkün olur. Bradikardiyalı xəstələrdə mədəcik ekstrasistoliyasına qarşı xolinolitik təsirli preparatları (belladonna alkaloidləri + fenobarbetal, erqotoksin+ belladonna ekstraktı və s.) tətbiq edilir.

Ümimi vəziyyətin ifadəli pozğunluqlarında və ß-аdrenoblokatorlar, sedativ vasitələrlə müalicənin effekt vermədiyi hallarda antiaritmik preparatların (prokainamid, meksiletin, flekainid, amiodoron, sotalol) istifadəsi mümkündür. Antiaritmik preparatlar kardioloq tərəfindən EKQ və Holter monitorinqinin nəzarəti altında seçilir.


Tez-tez təkrarlanan aritmogen ocaqlı mədəcik ekstrasistoliyaları və antiaritmik terapiyanın nəticə verməməsi radiodalğalı kateter ablasiyaya göstəriş sayılır.

Mədəcik ekstrasistoliyasının proqnozu
Mədəcik ekstrasistoliyasının gedişi onun formasından, ürəyin üzvi patologiyaları və hemodinamik dəyişikliklərdən asılıdır. Funksional mədəcik ekstrasistoliyası həyat üçün təhlükə törətmir. Ürəyin üzvi zədələnməsi fonunda inkişaf edən mədəcik ekstrasistoliyası isə mədəcik taxikardiyası və mədəciklərin fibrillyasiyası səbəbindən qəfləti ölüm hallarının yaranma riskini əhəmiyyətli dərəcədə