sonluğu ölümdür. Ürək-ağciyər reanimasiyasının aparılması ilə assosiasiyalı ağırlaşmalara aspirasion pnevmoniya, qabırğaların sınığı zamanı ağciyərin yaralanması, pnevmotoraks, hemotoraks, yanıqlar aiddir. Postreanimasion dövrdə əksər hallarda müxtəlif aritmiyalar, anoksik (hipoksik, işemik) ensefalopatiya, reperfuziya sindromu ilə əlaqədar miokardın disfunksiyası müşahidə oluna bilər.

Mədəciklərin titrəməsinin diaqnostikası
Diaqnoz klinik və elektrokardioloji məlumatlara əsasən qoyulur. Mədəciklərin titrəməsi zamanı EKQ-şəkil sinusoid əyrisini xatırladan, dəqiqədə 200-300 tezlikli eyni amplitud və formalı müntəzəm dalğalarla; dalğalar arasında izoxəttin olmaması; P və T dişciklərinin olmaması ilə xarakterizə edilir.

Mədəciklərin fibrillyasiyasında dəqiqədə 300-400 tezlikli, forma, müddət, hündürlük və istiqamətini fasiləsiz dəyişən dalğalar, onlar arasında izoxəttin olmaması qeydə alınır.

Mədəciklərin titrəmə və səyriməsini massiv AATE (ağciyər arteriyasının tromboemboliyası), ürəyin tamponadası, paroksizmal mədəcik taxikardiyası və mədəciküstü aritmiyadan differensiasiya etmək lazımdır.

Mədəciklərin titrəməsinin müalicəsi
Mədəciklərin titrəmə və ya fibrillyasiyası zamanı təcili sürətdə sinus ritminin bərpasına yönəldilmiş reanimasion tədbiqlər aparılmalıdır. İlkin reanimasiya prekardial zərbə və yaxud süni tənəffüs və ürəyin dolayı masajından ibarətdir. İxtisaslaşmış ürək-damar reanimasiyasının əsas komponentlərinə ürəyin elektrik defibrillyasiyası və AVL aiddir.

Reanimasion tədbirlərlə bərabər adrenalin, atropin, natrium-hidrokarbonat, lidokain, prokainamid, amiodaron, maqnezium-sulfat damardaxili yeridilir. Bununla yanaşı cərəyanın (200-400C) hər seriyasından sonra enerjinin artırılması ilə təkrari elektrik defibrillyasiya aparılır. Ürəyin tam atrioventrikulyar blokadası nəticəsində yaranan mədəciklərin titrəmə və səyriməsinin residivlərində mədəciklərin tezliyindən üstün ritm tezliyi ilə onların müvəqqəti endokardial stimulyasiyası həyata