aktivliyinin 50%-dən çox artması, 2 gündən sonra norma səviyyəsinə enməsi müşahidə edilir. KFK səviyyəsi hər 6-8 saatdan bir yoxlanılır. 3 mənfi nəticə miokard infarktını inkar edir.

Bir qədər gec mərhələlərdə miokard infarktını aşkar etmək üçün laktatdehidrogenaza fermentinin (LDG) səviyyəsi müəyyən olunur, onun aktivliyi KFK-dən sonra – nekrozun formalaşmasından 1-2 gün sonra yüksəlir, 7-14 gündən sonra isə norma səviyyəsinə qədər azalır. Miokardial yığıcı zülal troponinin izoformaları – troponin T və troponin-1 yüksəlməsi yüksək spesifik əlamət sayılır, bu izoformalar həmçinin qeyri-stabil stenokardiya zamanı da artır. Qanda EÇS, leykositlər, aspartataminotransferaza (AST) və alaninaminotransferazanın (AST) aktivliyinin yüksəlməsi izlənilir.

Koronar angioqrafiya (koronaroqrafiya) koronar arteriyanın trombotik okkklüziyasını və mədəciklərin yığılmasını müəyyən etməyə, eləcə də ürək qan dövranını bərpa edən əməliyyatların – aortokoronar şuntlama və ya angioplastikanın aparılma imkanları dəqiqləşdirilir.

Miokard infarktının müalicəsi
Miokard infarktında kardioloji reanimasiyaya təcili hospitalizasiya göstəriş sayılır. Kəskin dövrdə xəstəyə yataq rejimi, psixoloji sakitlik, həcm və kaloriliyinə görə məhdudlaşan qidalanma təyin edilir. Yarımkəskin dövrdə xəstə reanimasiyadan kardiologiya şöbəsinə köçürülür, burada miokard infarktının müalicəsi davam etdirilir, rejim tədricən genişləndirilir.

Ağrı sindromunu aradan qaldırmaq üçün narkotik analgetiklərlə (fentanil) neyroleptiklərin (droperidol) kombinasiyası, nitroqliserinin damardaxilinə yeridilməsi tətbiq olunur.

Miokard infarktının terapiyası aritmiyalar, ürək çatışmazlığı, kardiogen şokun profilaktika və müalicəsinə yönəldilir. Antiaritmik vasitələr (lidokain), ß-adrenoblokatorlar (atenolol), trombolitiklər (heparin, asetilsalisil turşusu), Ca antoqonistləri (verapamil), maqnezium, nitratlar, spazmolitiklər və s. təyin olunur.

Miokard infarktının inkişafından sonra ilk 24 saat ərzində