olmasını aydınlaşdırır. Auskultasiyada taxikardiya, aritmiya aşkarlana bilər. Anomaliya spesifik əlamətlərə malik olmadığından laborator və instrumental üsullar diaqnostikanın vacib hissəsi sayılır.

Koronar angioqrafiya. Əzələ körpücüklərinin müayinəsinin ən sadə və informativ üsuludur. Bu zaman anomaliya özünü 2 əsas effektlə büruzə verir: «sağma» (koronar arteriyanın mənfəzinin sistola mərhələsində daralması, diastola fazasında tam açılması) və «pilləkən» (tunelləşən arteriyanın kontrast maddə ilə tədricən fazalı dolması).
Kompüter tomoqrafiya. Angioqrafiyanın məlumatları bir mənalı olmadıqda diaqnozun təsdiqlənməsi üçün KT icra edilir. Bu üsul koronar sistolik qan cərəyanının həcminin hətta cüzi azalmalarını aşkar etməyə, tac sisteminin fraksiya ehtiyatını, miokardial kompressiyanın dərəcəsini qiymətləndirməyə imkan verir.
Laborator üsullar. Miokardın zədələnmə və nekrozunu, koronar arteriyaların yaranma riskini müəyyənləşdirməyə kömək edir. Kardiomiositlərin membranının tamlığının pozulması nəticəsində meydana çıxan spesifik fermentlərin (kreatinfosfokinaza, troponin-I, troponin-T, aminotransferaza, mioqlobin) miqdarının artması ürək əzələsinin zədələnməsinə dəlalət edir. Aterosklerotik dəyişiklikləri qiymətləndirmək üçün ümumi xolesterin, aşağı və yuxarı sıxlıqlı lipoproteinlər, triqliseridlərin səviyyəsi yoxlanılır.
Miokardial körpücüklər ilk növbədə ÜİX və miokard infarktı ilə differensiasiya edilir, çünki döş sümüyü arxasında yaranan ağrılar ürək əzələsinin nekrozunun təzahürü ola bilər. Bundan əlavə perikardit, miokardit, qazanılmış ürək qüsurları, plevrit, pnevmoniya, onurğa sütununun döş şöbəsinin osteoxondrozu, qabırğalararası nevralgiya inkar edilməlidir.

Miokardial əzələ körpücüklərinin müalicəsi
Koronar damarların anomal yerləşməsinin terapiyasının zəruriliyi diskutabelli məsələdir. Simptomatikanın izlənilmədiyi hallarda korreksiya tədbirləri əksər müşahidələrdə öz təsdiqini tapmamışdır. Ağrı sindromu və miokardın üzvi zədələnmələri