ı (cərrahi və ya terapevtik), virus əleyhinə və ya antibakterial terapiyadan sonra sağalmanın mikrobioloji kontrolu aparılmalıdır.

Miokarditlərin patogenetik terapiyası iltihab əleyhinə, antihistamin və immunosupressiv preparatların tətbiqi ilə icra olunur. Qeyri-steroid iltihab əleyhinə preparatların dozalanma qaydası və müalicə kursunun müddəti fərdi qaydada təyin edilir; ürək əzələsində iltihabın laborator və klinik əlamətləri müşahidə olunmadıqda müalicə dayandırılır. Ağır, proqressivləşən gedişli miokarditlərdə qlükokortikoid hormonlardan istifadə olunur. Antihistamin vasitələr iltihab mediatorlarını blokada edir.

Ürək əzələsinin metabolizmini yaxşılaşdırmaq üçün kalium preparatları, inozin, vitaminlər, ATF, kokarboksilaza təyin edilir. Miokarditlərin simptomatik müalicəsi aritmiya, arterial hipertenziya, ürək çatışmazlığı əlamətlərinin aradan qaldırılmasına, tromboemboliyaların profilaktikasına yönəldilir. Miokarditin müalicə müddəti xəstəliyin ağırlıq dərəcəsi və kompleks terapiyanın effektivliyindən asılı olub, orta hesabla 6 ay, bəzən daha çox davam edir.

Miokarditin proqnozu
Latent, az simptomlu gedişə malik miokardit zamanı uzaq ağırlaşmalar olmadan spontan klinik sağalma mümkündür. Daha ağır hallarda proqnoz miokardın zədələnməsinin yayılması, iltihabi prosesin xüsusiyyətləri və fon xəstəliyinin ağırlığı nəzərə alınmaqla müəyyən edilir.

Ürək çatışmazlığının inkişaf etdiyi hallarda xəstələrin 50%-də müalicənin nəticələrinə əsasən yaxşılaşma, 1/4 hissəsində ürək fəaliyyətinin stabilizasiyası müşahidə edilir. Pasiyentlərin 25%-də isə xəstəlik proqressivləşir. Ürək çatışmazlığı ilə fəsadlaşan miokarditlərin proqnozu sol mədəciyin disfunksiyasının ifadəliliyindən asılıdır.

Miokarditlərin bəzi formalarında: nəhənghüceyrəli (konservativ terapiya zamanı letallıq – 100%), difteriya mənşəli (letal sonluq 50–60%), Şaqas xəstəliyi (Amerika tripanosomozu) fonunda yaranan miokarditdə qeyri-qənaətbəxş proqnoz qeydə alınır. Bu tip pasiyentlərdə ürək