müddətini, fiziki və emosional aktivlikdən asılılığını təyin edir.
Veloerqometriya. Üsulun mahiyyəti fiziki yüklənmənin dozalanmış artırılması zamanı EKQ və AT səviyyəsinin qeydiyyatından ibarətdir. Müayinə prosesində artan ÜYT ilə əlaqədar miokardın oksigenə olan tələbatı yüksəlir. Ağrısız işemiyalarda tac damarlarının patologiyaları nəticəsində qan təhcizatının güclənməsi mümkün olmur, ürək əzələsi işemiyadan əziyyət çəkməyə başlayır, bu da elektrokardioqrafiyanın köməyilə qeydə alınır.
Koronaroqrafiya (KAQ). Xəstəliklə koronar arteriyaların stenozu arasında birbaşa əlaqə sübut olunduğundan bu metod MAİ-nin diaqnostikasının əsas üsullarından sayılır. Koronoqrafiya ürək arteriyalarının daralmasının mənşəyi və dərəcəsini, neçə ədəd və məhz hansı damarların zədələndiyini, stenozun uzunluğunu müəyyən etməyə imkan verir. KAQ-nin nəticələri müalicə üsulunun seçilməsinə əhəmiyyətli dərəcədə təsir göstərir.
Stress-ExoKQ. Normada ürək ritmik yığılır, onun əzələ lifləri nizamlı şəkildə fəaliyyət göstərir. Bu ritmiklik və ahəngdarlıq hətta fiziki yüklənmələr zamanı ÜYT yüksəldikdə də saxlanılır. Fiziki gərginlik anında miokardın hipoperfuzion sahəsi ilə ürək əzələsinin digər hissələri arasında asinxronluq yaranır. Bu pozğunluqlar stress-ExoKQ prosesində fiksə edilir.
Miokardın TFEKT. Tək fotonlu emission kompüter tomoqrafiya miokardın qan dövranının xarakterini mikrosirkulyator damar sistemi səviyyəsində qiymətləndirməyə, miositlərin zədələnmə dərəcəsini təyin etməyə, miokardın çapıq dəyişikliklərini işemik pozğunluqlardan fərqləndirməyə şərait yaradır. TFEKT-nin köməyilə tac arteriyalarının daralmasının dərəcəsini və miokardın yığılma qabiliyyətini müəyyən etmək mümkündür.
Ürəyin PET-KT. Miokardın qan dövranının pozulmasının dərəcə və sahəsini aşkar edir. PET-in üstünlüyü ondan ibarətdir ki, bu üsul endotelin funksiyalarının parçalanmaya meylli aterosklerotik lövhələrin gizli inkişafı üçün xarakterik ən xırda dəyişikliklərini qeydə almaq qabiliyyətinə malikdir.