tutmalarına səbəb ola bilər. Sağ mədəcik çatışmazlığının inkişafı akrosianoz, periferik ödemlər, hepatomeqaliya, boyun venalarının qabarması, assitlə müşayiət olunur.

Genişlənmiş sol qulaqcıq və ya ağciyər kötüyünün qayıdan qırtlaq sinirini sıxması disfoniya və ya afoniyaya (Ortner sindromu) gətirib çıxarır. Dekompensasiya mərhələsində pasiyentlərin 50%-dən çox hissəsində səyrici aritmiya aşkarlanır.

Mitral çatışmazlığın diaqnostikası
Mitral çatışmazlığı sübut edən əsas diaqnostika məlumatlar fizikal müayinə, elektrokardioqrafiya, fonokardioqrafiya, döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası və rentgenoskopiyası, ExoKQ və ürəyin doppler müayinəsinin köməyilə alınır.

Sol mədəciyin hipertrofiya və dilatasiyası ilə bağlı xəstələrdə ürək donqarı inkişaf edir, V-VI qabırğalararası sahədə güclənmiş yayılan zirvə təkanı, epiqastral nahiyədə pulsasiya yaranır. Perkussiyada ürək kütlüyünün sərhədlərinin sol, yuxarı və sağa genişlənməsi (total ürək çatışmazlığında) müəyyən edilir. Mitral çatışmazlığın auskultativ əlamətlərinə zirvə nahiyəsində I tonun zəifləməsi, bəzən ümumiyyətlə olmaması, ürəyin zirvə proyeksiyasında sistolik küy, ağciyər arteriyası üzərində II tonun aksenti və parçalanması aiddir.

Fonokardioqrammanın informativliyi sistolik küyü ətraflı xarakterizə etmək imkanı ilə bağlıdır. Mitral çatışmazlıqda EKQ-dəyişikliklər sol qulaqcıq və mədəciyin hipertrofiyasına, ağciyər hipertenziyasında isə sağ mədəciyin hipertrofiyasına dəlalət edir. Rentgenoqrammada durğun ağciyər kökləri, ürəyin sol sərhədlərinin böyüməsi qeyd olunur, bununla əlaqədar ürək üçbucaq forması alır.

Exokardioqrafiya mitral çatışmazlığın etiologiyasını, fəsadların olmasını müəyyənləşdirməyə, qüsurun ağırlıq dərəcəsini qiymətləndirməyə şərait yaradır. Dopplerexokardioqrafiyanın köməyilə mitral dəlikdən requrgitasiya üzə çıxarılır, onun intensivliyi və həcmi təyin olunur, bu da ümumilikdə mitral çatışmazlığın dərəcəsini müəyyən etməyə imkan verir. Qulaqcıqların fibrillyasiyası inkişaf