Morqani-Adams-Stoks sindromu – ifadəli ritm pozğunluqlarından əziyyət çəkən xəstələrdə ürək atımının kəskin azalması və baş beynin işemiyası nəticəsində yaranan simptomokompleksdir. Sinkope tutmaları, qıcolma, mədəciklərin fibrillyasiyası, asistoliyası ilə təzahür edir. Diaqnoz xarakterik klinik şəkil, EKQ dəyişikliklər, EKQ Holter monitorlaşmasının nəticələrinə əsasən qoyulur. Morqani-Adams-Stoks sindromu epilepsiya, isterik tutmalardan differensiasiya edilir. Müalicə simptomatikanın yarandığı anda reanimasion tədbirlərin aparılmasından və sonradan ürəyin normal fəaliyyətinin terapevtik bərpasından ibarətdir.

Morqani-Adams-Stoks sindromu barədə ümumi məlumat
Morqani-Adams-Stoks sindromu ilk dəfə 1761-ci ildə italiyalı anatom və həkim D.Morqani tərəfindən təsvir olunmuşdur. 1791- 1878 illər ərzində xəstəlik irland kardioloqları R.Adams və V. Stoks tərəfindən öyrənilmişdir. Hər 3 mütəxəssisin əməyi nəzərə alınmaqla sindrom onların şərəfinə adlandırılmışdır. Patologiya ürək xəstəliklərindən, ilk növbədə ürəkdaxili keçiriciliyin blokadaları və sinus düyününün zəifliyi sindromundan əziyyət çəkən pasiyentlər arasında yayılmışdır. Əsasən 45-55 yaşdan yuxarı şəsxlərdə aşkarlanır. Kişilər xəstələrin ümumi sayının təxminən 60%-ni təşkil edir. Morqani-Adams-Stoks sindromu daha çox hipodinamiyaya meylli və kardiotoksik maddələrin təsirinə məruz qalan əhalisi ilə seçilən inkişaf etmiş ölkələrdə qeydə alınır.

Morqani-Adams-Stoks sindromunun yaranma səbəbləri
Morqani-Adams-Stoks sindromunun səbəbləri
Xəstəliyin inkişafına ötürücü sistemin üzvi dəyişiklikləri, eləcə də xarici patogenetik amillərin təsirindən baş verən pozğunluqlar səbəb olur. Onlara antiaritmik vasitələrin (novokainamid, amiodaron) doza həddinin aşılması, peşə fəaliyyətində xlor üzvi birləşmələrlə (vinilxlorid, tetraxlormetan) intoksikasiya, miokardın avtomatizm sisteminin iri düyünlərini (sinatrial, atrioventrikulyar) zədələyən distrofik və işemik dəyişiklikləri aiddir. Bundan əlavə sindrom