pasiyentdə bayılmaönü vəziyyət formalaşır. Qəflətən başgicəllənmə, baş ağrıları, diskoordinasiya, dezorientasiya, dərinin solğunluğu və soyuq tərlə örtülməsi meydana çıxır. Nəbzin palpator qiymətləndirilməsi zamanı kəskin ifadəli taxikardiya, bradikardiya və ya qeyri-müntəzəm ritm aşkar olunur.

İkinci mərhələ 10-20 saniyə davam edir. Xəstə huşunu itirir. Arterial təzyiq, əzələ tonusu azalır. Akrosianoz nəzərə çarpır. Kiçik klonik qıcolmalar inkişaf edir. Mədəciklərin fibrillyasiyası zamanı Herinq əlaməti – döş sümüyünün xəncərəbənər çıxıntısı nahiyəsində spesifik uğultu qeydə alınır. 20-40 saniyədən sonra qıcolmalar güclənir, epileptoid xarakter alır, qeyri-iradi sidik ifrazı və defekasiya baş verir. 1-5 dəqiqə sonra ritm bərpa olunmadıqda nəbz, tənəffüs, buynuz qişanın reflekslərinin itməsi ilə kliniki ölüm müşahidə olunur. Bəbəklər genişlənir, AT təyin olunmur, dəri avazıyır və mərmərləşir.

Qısa zaman ərzində simptomatikanın reduksiyası ilə tutmanın abortiv gedişi mümkündür. Beynin qabıq maddəsinin ifadəli hipoksiyaya uğramağına vaxt qalmır. Patologiyanın bu variantının əsas əlamətlərinə başgicəllənmə, halsızlıq, görmə qabiliyyətinin müvəqqəti pozulması, huşun qaranlıqlaşması aiddir. Klinik təzahürlər tibbi müdaxilə olmadan bir neçə saniyə ərzində itir. Morqani-Adams-Stoks sindromunun variantlarının diaqnostikası çətinlik törədir, bu da analoji simptomatikanın digər vəziyyətlər, o cümlədən serebrovaskulyar xəstəlik zamanı rast gəlinməsi ilə əlaqədardır.

Morqani-Adams-Stoks sindromunun ağırlaşmaları
Sindrom bir sıra ağırlaşmalara gətirib çıxarır, onlardan ən əsası kliniki ölümdür. Qan dövranının uzunmüddətli dayanması baş beynin qabıq maddəsi hüceyrələrinin bir hissəsinin məhvi ilə nəticələnir. Uğurlu reanimasiyadan sonra bu, ensefalopatiya, somatik pozğunluqlar, əqli imkanların azalmasına səbəb olur. Ağırlaşmalar sırasına həmçinin yeni krizin başlanmasından əvvəl daima qorxu içində yaşayan pasiyentin psixoemosional fonunun pozulması daxildir, bu