n inkişafı ürək astması və ağciyər ödeminin tutmaları ilə müşayiət olunur.

Qüsurun gedişində aorta dəliyinin stenozunun dominantlığı daha qənaətbəxş sayılır, ürəyin bu müştərək qüsuru uzun müddət kompensasiya mərhələsində qalır. Müştərək ürək qüsurunun klinikasında baş ağrıları, başgicəllənmə, qısamüddətli bayılmaların olması aortal çatışmazlığın üstünlüyünə dəlalət edir.

Üçtaylı qapağın çatışmazlığının dominant olduğu müştərək mitral-trikuspidal qüsur dəri örtüklərinin avazıması, ifadəli akrosianoz, təngnəfəslik, boyun venalarının şişkinliyi və pulsasiyası, ürək çatışmazlığının erkən inkişafı ilə xarakterizə edilir. Mitral-aortal-trikuspidal qüsurun əlamətlərinə diffuz sianoz, arterial hipotoniya, hepatomeqaliya, bel və aşağı ətrafların ödemləri, hidrotoraks, assit aiddir.

Müştərək ürək qüsurları izoləolunmuş anomaliyalara nisbətən daha ağır gedişə malik olur. Qazanılmış müştərək ürək qüsurlarından əziyyət çəkən xəstələrin ölümünə əsasən ürək-damar çatışmazlığı, tromboemboliya, pnevmoniya səbəb olur.

Statistik məlumatlara əsasən ağır müştərək ürək qüsurları ilə doğulan uşaqların 14%-i həyatın ilk həftəsində, 25%-i ilk ayında, 40%-i isə ilk ilində dünyasını dəyişir. Bu tip statistika dəqiq prenatal skrininqin aparılması, döldə anadangəlmə ürək qüsurlarının aşkarlanması, hamiləliyin uzadılması və ya süni yolla dayandırılması barədə qərarın qəbul edilməsinin zəruriliyini sübut edir.

Müştərək ürək qüsurlarının diaqnostikası
Klinik şəklin polimorfluğu ilə əlaqədar müştərək ürək qüsurlarının diaqnostikası çətinlik törədir. Ürək qüsuru barədə ilkin məlumat baxış prosesi, ürəyin perkussiya və auskultasiyası zamanı əldə edilir.

Müştərək ürək qüsurlarının differensial diaqnostikası üçün zəruri sayılan sonrakı diaqnostik mərhələdə instrumental müayinə aparılır. Elektrokardioqrafiya və EKQ-nin sutkalıq monitorinqı ürək əzələsinin hipertrofiyasının əlamətlərini, ritm pozğunluğunu aşkar edir. Fonokardioqrafiyanın köməyilə qapaq aparatının zədələnməsinə