(qəfil başlanğıc və sonluq), eləcə də ürək yığılmaları tezliyinin müayinəsinin nəticələrinə əsasən aşkarlana bilər. Taxikardiyanın supraventrikulyar və mədəcik formaları ritmin tezləşmə dərəcəsinə görə fərqlənir. Mədəcik formalı taxikardiyalarda ÜYT adətən 1 dəqiqədə 180 vurğudan çox olmur, azan sinirin oyanması ilə aparılan sınaqlar mənfi nəticələr göstərir. Supraventrkulyar taxikardiyalarda isə ÜYT dəqiqə ərzində 220-250 vurğuya çatır, vaqus manevrin köməyilə paroksizmlər aradan qalxır.

Tutma zamanı EKQ-də P dişciyinin forma və istiqamətinin xarakterik dəyişiklikləri, eləcə də onun QRS mədəcik kompleksinə nəzərən yerləşməsi qeydə alınır. Bu məlumatlar əsasında paroksizmal taxikardiyanın forması ayırd edilir. Qulaqcıq taxikardıyası üçün P dişciyinin (müsbət və ya mənfi) QRS kompleksinin önündə, qulaqcıq-mədəcik formasında isə mənfi P dişciyinin QRS kompleksindən arxada yerləşməsi və ya onun birləşməsi xarakterikdir. Mədəcik formasında mədəcik ekstrasistoliyasını xatırladan QRS kompleksinin tipik deformasiya və genişlənməsi müşahidə edilir; adi, dəyişilməyən P dişciyi izlənilə bilər.

Taxikardiya paroksizmlərini elektrokardioqrafiyada fiksə etmək mümkün olmaıqda EKQ-nin sutkalıq monitorinqindən istifadə olunur. Bu üsul vasitəsilə paroksizmal taxikardiyanın xəstələr tərəfindən hiss olunmayan qısa epizodları (3-5 mədəcik kompleksi) qeydə alınır. Bir sıra hallarda paroksizmal taxikardiyanın diaqnostikasında elektrodların ürəkdaxili yeridilmə yolu ilə endokardial elektrokardioqramma icra olunur. Üzvi patologiyaları inkar etmək üçün ürəyin USM, MRT və ya MSKT aparılır.

Paroksizmal taxikardiyanın müalicəsi
Paroksizmal taxikardiyalı xəstələrin müalicə taktikası aritmiyanın forması (qulaqcıq, atrioventrikulyar, mədəcik), etiologiyası, tutmaların tezliyi və müddəti, paroksizm zamanı ağırlaşmaların (ürək və ya ürək-damar çatışmazlığı) olmasına əsasən seçilir.

Mədəcik paroksizmal taxikardiyasının əksər hallarında təcili hospitalizasiya tələb olunur. Xoşxassəli