kimi və ya kəskin allergik, vərəm və yaxud şiş mənşəli perikarditlər zamanı sərbəst şəkildə inkişaf edir.

Xəstələr ürək nahiyəsində ağrılar, döş qəfəsində sıxılma hissinin yaranmasından şikayət edir. Eksudatın toplanması ilə əlaqədar boş, qaraciyər və qapı venalarında qanın sirkulyasiyası pozulur, təngnəfəslik baş verir, qida borusu (disfagiya), diafraqmal sinir (hıçqırma yaranır) sıxılır. Demək olar ki, bütün xəstələrdə qızdırma müşahidə edilir. Baxış zamanı üz, boyun, döş qəfəsinin ön səthinin şişkinliyi, boyun venalarının qabarması (“Stoks yaxalığı”), qabırğalararası sahələrin hamarlaşması, sianozlu solğun dəri nəzərə çarpır.

Perikarditi ağırlaşmaları
Eksudativ perikardit ürəyin tamponadası, konstriktiv perikardit isə qan dövranı çatışmazlığı: ekssudat tərəfindən boş və qaraciyər venaları, sağ qulaqcığın sıxılması, bu da mədəciklərin diastolasını çətinləşdirir; qaraciyərin psevdosirrozu ilə ağırlaşa bilər.

Perikardit miokardın eksudatla təmasda olan qatlarında iltihabi və degenerativ dəyişikliklərə səbəb olur (mioperikardit). Çapıq toxumasının inkişafı nəticəsində miokardın qonşu orqanlar, döş qəfəsi, onurğa ilə bitişməsinə (mediastino-perikardit) rast gəlinir.

Perikarditin diaqnostikası
Perikarditin bir sıra formaları (konstriktiv perikardit, ürəyin tamponadası ilə müşayiət olunan ekssudativ perikardit, irinli və şiş etiologiyalı perikarditlər) xəstənin həyatı üçün təhlükə daşıdığından onun erkən diaqnostikası mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Diaqnostika prosesində perikardit digər xəstəliklərdən, ilk növbədə kəskin miokard infarktı ilə differensiasiya edilməli, perikarditin etiologiyası aydınlaşdırılmalıdır.

Perikarditin diaqnostik alqoritmi anamnezin toplanması, baxış (ürəyin auskultasiya və perkussiyası), laborator müayinələrin aparılmasından ibarətdir. Perikarditin yaranam səbəbi və xarakterini dəqiqləşdirmək üçün qanın ümumi, immunoloji və biokimyəvi (ümumi zülal, zülal fraksiyaları, kreatinkinaza, fibrinogen, seromukoid, C-reaktiv zülal,