qapaqları da məruz qala bilər. Miokard infarktından əlavə postinfarkt kardioskleroza miokardiodistrofiya və ürək travmaları səbəb ola bilər, lakin belə hallara çox az rast gəlinir.

Postinfarkt kardiosklerozun əlamətləri
Postinfarkt kardiosklerozun klinik təzahürləri onun ürək əzələsində lokalizasiyası və yayılmasından asılıdır. Birləşdirici toxumanın sahəsi nə qədər böyük və miokardın fəaliyyət göstərən hissəsi nə qədər az olarsa, ürək çatışmazlığı və aritmiyaların yaranma ehtimalı bir o qədər yüksək olur.

Postinfarkt kardioskleroz zamanı xəstələr proqressivləşən təngnəfəslik, taxikardiya, fiziki yüklənməyə qarşı tolerantlığın azalması, ortopnoedən şikayət edir. Ürək astmasının gecə tutmaları xəstənin yuxudan ayılmağa və məcburi vertikal vəziyyət almağa məcbur edir – oturaq vəziyyətdə təngnəfəslik 5-20 dəqiqədən sonra keçib gedir. Əks halda, xüsusən yanaşı gedən arterial hipertenziya zamanı kəskin sol mədəcik çatışmazlığı – ağciyərlərin ödemi inkişaf edə bilər. Postinfarkt kardiosklerozlu xəstələrdə analoji vəziyyət spontan stenokardiyanın ağır tutması fonunda yarana bilər. Lakin stenokardiya tipli ağrı sindromu hər zaman meydana çıxmır, bu əlamət miokardın çapıqlaşmayan hissəsinin koronar qan dövranının vəziyyətindən asılıdır.

Sağ mədəcik çatışmazlığı zamanı aşağı ətraflarda ödemlər, hidrotoraks, hidroperikard, akrosianoz, boyun venalarının qabarması, hepatomeqaliya qeydə alınır.

Çapıq toxuması ürəyin aparıcı sistemini zədələdikdə ritm və ürəkdaxili keçiricilik pozulur. Postinfarkt kardiosklerozlu pasiyentlərdə əsasən səyrici aritmiya, mədəcik ekstrasistoliyası, müxtəlif növ blokadalar aşkarlanır. Patologiyanın ən təhlükəli təzahürlərinə paroksizmal mədəcik taxikardiyası və tam atrioventrikulyar blokada aiddir.

Tromblaşma və tromboembolik ağırlaşmaların, eləcə də anevrizmanın cırılması və ölüm ehtimalını artıran sol mədəciyin xroniki anevrizmasının formalaşması postinfarkt kardiosklerozun qeyri-qənaətbəxş proqnostik əlaməti