oynayır. Bununla əlaqədar kəskin miokard işemiyasından əlavə döş qəfəsinin travmaları, ürək yaralanmaları və ya qeyri-adekvat kardiocərrahi müdaxilələrlə assosiasiyalı hemoperikard (perikard boşluğuna qansızma) xəstəliyin inkişafına təkan verə bilər. Həmçinin risk qrupuna autoimmun patologiyalı postinfarkt pasiyentlər daxildir. Bəzi müəlliflərin fikrincə iltihabi prosesə virus infeksiyası səbəb olur, ancaq bu məsələ kardologiya sahəsinin mütəxəssisləri tərəfindən yekdilliklə qəbul edilməmişdir.

Postinfarkt sindromun patogenezi
Postinfart sindrom kardial antigenlərə qarşı anticisim sintezinin intersifikasiyası nəticəsində baş verən autoimmun prosesdir. Miokardın qan təhcizatının kəskin pozulması və hüceyrələrin ölümü nekroz sahələrinin rezorbsiyasına və denaturasiyaya uğrayan komponentlərin qana ifrazına səbəb olur, bu da immun cavabın formalaşmasına – hədəf orqanlarının seroz qişasının tərikibinə daxil olan zülallara qarşı autoanticisimlərin yaranmasına gətirib çıxarır.

Postinfarkt xəstələrin qan plazmasında böyük miqdarda mövcud olan spesifik anticisimlər orqanizmin öz toxuma hüceyrələri ilə immun kompleks əmələ gətirir. Qanla sərbəst dövran edərək, onlar perikardial, visseral plevrada, oynaq kisələrinin daxili qatlarında toplanır, aseptik iltihab yaradır. Bundan əlavə orqanizmin zədələnmiş hüceyrələrini dağıdan T-STL (sitostatik limfositlər) səviyyəsi yüksəlir. Həm hüceyrə, həm də humoral immunitetin vəziyyətinin dəyişməsi simptomokompleksin autoimmun genezini təsdiqləyir.

Postinfarkt sindromun təsnifatı
Postinfarkt sindromun 3 əsas forması ayırd edilir. Bu formalardan hər biri öz növbəsində bir neçə varinatlara bölünür, onların təsnifatı iltihabi prosesin lokalizasiyasına əsaslanır.

Tipik. Postinfarkt sindromun tipik formasının klinik təzahürləri perikard, visseral plevra və ağciyər toxumalarının iltihabı ilə bağlıdır. Bu qrupa birləşdirici toxumanın postinfarkt autoimmun zədələnmələrinin tək və kombinəolunmuş variantları daxildir:
Atipik. Bu