. Belə hallarda adətən miokard işemiyası aritmiya və ürək çatışmazlığı ilə birgə rast gəlinir, bu da qeyri-qənaətbəxş proqnostik əlamət sayılır. Postinfarkt stenokardiya miokard infarktının residivi ilə ağırlaşa bilər.

Postinfarkt stenokardiyanın diaqnostikası
Postinfarkt stenokardiyanın diaqnozu klinik-laborator və instrumental üsullarla: EKQ, ürəyin USM, EKQ Holter monitorlaşması, koronaroqrafiya və s. ilə təsdiqlənir. Elektrokardioqrammada ST-seqmentinin 1 mm və daha çox depressiyası, ağrı tutması zamanı T dişciyinin inversiyası qeydə alına bilər. Lakin ST-seqmentinin elevasiyası həm kəskin işemiya, həm də keçirilmiş miokard infarktı ilə bağlı dəyişikliklərə dəlalət edə bilər, bu da postinfarkt stenokardiyanın elektrokardioqrafik diaqnostikasının həssaslığını azaldır. Kreatinkinaza və troponinin miokardial fraksiyasının aktivliyinin yüksəlməsi miokard infarktının residivinin differensial-diaqnostik əlaməti sayılır.

Postinfarkt stenokardiyanı fərqli həssaslıq dərəcəsi ilə aşağıdakı üsulların köməyilə aşkar etmək mümkündür: yüklənmə testləri (58%), EKQ Holter monitorlaşması (27%), hiperventilyasiya sınağı (11%). Sol mədəcik miokardının yığılma funksiyasının ümumi və regionar yığılma qabiliyyətini qiymətləndirmək üçün ExoKQ və sol ventrikuloqrafiya icra olunur.

Koronaroqrafiya prosesində (КТ-koronaroqrafiya, MSKT- koronaroqrafiya) əksər pasiyentlərdə mədəciklərarası (ön enən) koronar arteriyanın stenozu, 8-12% hallarda isə sol tac arteriyasının kötüyünün zədələnməsi müəyyən edilir. Postinfarkt stenokardiya zamanı həmçinin sol koronar arteriyanın dolanan və ya diaqonal şaxəsi, sağ koronar arteriya zədələnə bilər; çox vaxt multidamar zədələnmələrinə rast gəlinir.

Postinfarkt stenokardiyanın müalicəsi
Postinfarkt stenokardiyanın konservativ müalicəsi anginoz tutmaların aradan qaldırılması və qarşısının alınması, təkrari infarktın və onun ağırlaşmalarının profilaktikasına yönəldilir. Xəstələrə yataq və ya yarımyataq rejimi, tam fiziki və psixi sakitlik,