az kalorili qidalanma, monitor nəzarət təyin olunur.

Postinfarkt stenokardiyanın medikamentoz müalicəsi beta-adrenoblokatorlar (metoprolol, propranolol, atenolol), nitratlar (nitrosorbid), kalsium antaqonistləri (nifedipin) ilə aparılır. Bəzi kardioloqlar ifadəli ağrı sindromunda eyni zamanda nitroqliserinin damar daxilinə damcı üsulu ilə yeridilməsini məsləhət görür. Postinfarkt stenokardiyanın kompleks müalicəsində antitrombotik preparatlar (asetilsalisil turşusu, tiklopidin), bibaşa təsirli antikoaqulyantlar (dəri altına heparin) tətbiq edilir.

Postinfarkt stenokardiya təkrari infarkt riskini əhəmiyyətli dərəcədə yüksəltdiyindən təkrarlanan tutmalar zamanı koronaroqrafiyadan sonra aorto-koronar şuntlama, dəri səthindən keçməklə translüminal koronar angioplastika və zədələnmiş koronar arteriyanın stentlənməsi barədə qərar qəbul edilir. Kardiocərrahi müdaxilə klinik vəziyyəti yaxşılaşdırır, medikamentoz terapiya ilə müqayisədə pasiyentlərin sağ qalma ehtimalını xeyli artırır. Planlı cərrahi müalicə adətən miokard infarktından 3-4 həftə sonra həyata keçirilir.


Postinfarkt stenokardiyanın proqnozu
Erkən postinfarkt stenokardiya təkrari infarkt və qəfləti ölüm riskini dəfələrlə artıran qeyri-qənaətbəxş proqnostik əlamət hesab olunur. Postinfarkt stenokardiya medikamentoz terapiyaya çətin tabe olur, bu səbəbdən pasiyentlərin təxminən 60%-də miokardın revaskulyarizasiyası üzrə əməliyyatlar icra edilir.

Cərrahi müdaxilələr xəstələrin 80-90%-də klinik vəziyyətin yaxşılaşmasına və 60%-də isə postinfarkt stenokardiya sindromunun aradan qalxmasına səbəb olur. Perioperativ miokard infarktı 5-7% hallarda inkişaf edir, letallıq orta hesabla 1% təşkil edir. Pred- və postoperasion dövrdə pasiyentlər kardiocərrahın dinamik müşahidəsi altında