50%-dən çoxu ikitaylı (mitral) qapağın, təxminən 20%-i isə aortanın aypara qapağının payına düşür. Qulaqcıq-mədəcik dəliyi və qapaqların aşağıdakı qüsurları ayırd edilir: stenoz, çatışmazlıq, prolaps. Qapaq çatışmazlığı tayların sklerozlaşması (deformasiya və qısalması) nəticəsində onların kip örtülməməsi ilə xarakterizə olunur.

Atrioventrikulyar dəliyin stenozuna (daralması) qapaq taylarının iltihabdan sonra yaranan və dəliyin sahəsini azaldan çapıq bitişmələri səbəb olur. Stenoz və çatışmazlıq eyni qapaq aparatında müşahidə edildikdə, belə ürək qüsurları kombinəolunmuş, dəyişikliklər bir neçə qapağı əhatə etdikdə isə müştərək adlandırılır.

Qapağın prolapsı onun qabarması, tayların şişməsi və ürək boşluğuna qabarması ilə səciyyələnir. Qazanılmış ürək qüsurları əsasən revmatizm və revmatik endokardit (75% hallarda), az bir hissəsi isə ateroskleroz, sepsis, travmalar, birləşdirici toxumanın sistem xəstəlikləri və s. nəticəsində yaranır.

Ürək qüsurlarının təsnifatı
Qazanılmış ürək qüsurları aşağıdakı əlamətlər üzrə təsnif edilir:

Sol qulaqcıq-mədəcik qapağının çatışmazlığı
(mitral çatışmazlıq)
Mitral çatışmazlıq zamanı ikitaylı qapaq sol mədəciyin sistola mərhələsində sol qulaqcıq-mədəcik dəliyini tam şəkildə örtmədiyindən qanın qulaqcığa requrgitasıyası (geriyə axını) baş verir. Mitral qapağın çatışmazlığı nisbi, üzvi və funksional olur.

Mitral qapağın nisbi çatışmazlığının etiologiyasında atrioventrikulyar dəliyin ətrafında əzələ halqasını təşkil edən dairəvi liflərin zəifləməsinə gətirib çıxaran miokardit, miokardiodistrofiya və ya qapağın sistolik bağlanmasında iştirak edən papillyar əzələlərin zədələnməsi başlıca rol oynayır. Nisbi çatışmazlıq zamanı mitral qapaq dəyişmir, sol atrioventrikulyar dəlik böyüdüyündən taylarla kip bağlanmır.

Üzvi çatışmazlıq adətən revmatik endokardit fonunda baş verir. Xəstəlik mitral qapaq taylarında birləşdirici toxumanın inkişafına, sonralar isə tayların, eləcə də onlara birləşən vətər tellərinin