verir. Aterosklerotik zədələnmə fonunda əksər hallarda yığılma qabiliyyətinin kəskin azalması, koronar sindromun inkişafı, səyriməyə səbəb olan kəskin miokard infarktı formalaşır.
Ötürücülüyün pozulması. Adətən qəfləti asistoliya müşahidə edilir. Ürək-ağciyər reanimasiyası tədbirləri az effektivdir. Patologiya ürəyin ötürücü sisteminin üzvi zədələnmələrində (xüsusən sinatrial, atrioventrikulyar düyünün və ya His dəstəsinin iri şaxələrinin) baş verir. Faiz nisbətində ötürücülüyün pozulması ürək ölümlərinin ümumi sayının 23,3%-ni təşkil edir.
Kardiomiopatiyalar. 14,4% hallarda aşkarlanır. Koronar arteriyalar sistemini zədələmədən ürək əzələsinin struktur və funksional dəyişiklikləri ilə səciyyələnir. Şəkərli diabet, tireotoksikoz, xroniki alkoqolizm zamanı izlənilir. Birincili xarakter daşıya bilər (endomiokardial fibroz, subaortal stenoz, aritmogen sağ mədəcik displaziyası).
Digər vəziyyətlər. Xəstəliyin ümumi strukturunda payı – 11,5%. Bu qrupa ürək arteriyalarının anadangəlmə anomaliyaları, sol mədəciyin anevrizması, eləcə də naməlum səbəbli QÜÖ aiddir. Ürək ölümü 7,3% hallarda ürəyin qəfləti dayanması ilə nəticələnən sağ mədəciyin kəskin çatışmazlığına səbəb olan ağciyər arteriyasının tromboemboliyası müşahidə edilə bilər.
Qəfləti ürək ölümünin patogenezi
Patogenez xəstəliyi törədən səbəblərdən birbaşa asılıdır. Koronar damarların sterosklerotik zədələnmələrində arteriyalardan birinin trombla tam okklüziyası baş verir, miokardın qan təhcizatı pozulur, nekroz ocağı formalaşır. Əzələlərin yığılma qabiliyyəti pozulur, bu da kəskin koronar sindromun yaranmasına və kardial yığılmaların dayanmasına gətirib çıxarır. Ötürücülüyün pozulması miokardın fəaliyyətini kəskin dərəcədə zəiflədir. Zəif yığılma qabiliyyəti ürək atımının azalmasına, ürək kameralarında durğunluğa, trombların yaranmasına səbəb olur.

Kardiomiopatiyalarda patogenetik mexanizm miokardın fəaliyyətinin birbaşa azalmasına əsaslanır. Bu zaman impuls normal nəql olunur, lakin ürək bu və ya digər