a şöbəsində icra edilir, onların tətbiqi üçün minimal vaxt tələb olunur. Müayinə üsullarına aşağıdakılar aiddir:


Aparat üsulu. Reanimasiya şöbəsinin hər bir pasiyentinin qoşulduğu kardiomonitorda iri- və ya kiçikdalğalı fibrillyasiya qeyd olunur, mədəcik kompleksləri aşkarlanmır. İzoxətt müşahidə edilə bilər, lakin bu, çox nadir hallarda baş verir. Saturasiyanın göstəriciləri sürətlə azalır, arterial təzyiq müəyyən olunmur. Köməkçi ventilyasiyada olan xəstələrdə ASV aparatı sərbəst nəfəsalma cəhdlərinin olmaması barədə siqnallar verir.
Laborator diaqnostika. Ürək fəaliyyətinin bərpasına yönəldilmiş tədbirlərlə birgə aparılır. Qanın turşu-qələvi balansı və elektrolitlərə görə analizi mühüm əhəmiyyət kəsb edir, müayinə prosesində pH-ın turş tərəfə yerdəyişməsi (hidrogen göstəricisinin 7,35-dən aşağı enməsi) qeydə alınır. Kəskin infarktı inkar etmək üçün biokimyəvi müayinə tələb oluna bilər, bu zaman kreatinkinaza, kreatinkinaza–MB, laktatdehidrogenezanın aktivliyinin artması, troponin I konsentrasiyasının yüksəlməsi izlənilir.
Qəfləti ürək ölümünün müalicəsi
Zərərçəkənə ilk növbədə hadisə yerində yardım göstərilir, reanimasiya və intensiv terapiya şöbəsinə daşınma yalnız ürək ritminin bərpasından sonra həyata keçirilir. Müalicəvi-profilaktik müəssisələrdən kənarda reanimasiya sadə üsullarla aparılır. Stasionar şəraitdə və ya təcili yardım maşınında elektrik və ya kimyəvi defibrillyasiya üsullarının tətbiqi mümkündür. QÜÖ zamanı aşağıdakı üsullardan istifadə olunur:

Ürək-ağciyər reanimasiyası. Pasiyent arxası üstə duz və sərt müstəvi üzərinə uzadılmalı, tənəffüs yolları təmizlənməlidir. Başı arxaya qatlayaraq, aşağı çənəni önə çıxarmaq lazımdır. Zərərçəkənin burnunu sıxıb, ağzina parça salfet qoyulmalı və «ağızdan-ağıza» tənəffüs verilmə texnikası yerinə yetirilməlidir. Kompressiya bütün bədən çəkisi ilə həyata keçirilməli, döş sümüyü 4-5 santimetr basılmalıdır. Reanimatorların sayından asılı olmayaraq, kompressiya və nəfəsvermələrin nisbəti 30:2