t yaradır.

Qulaqcıqların titrəməsinin səbəblərini müəyyən etmək üçün qanın biokimyəvi analizi – elektrolitlər, qalxanbənzər vəzi hormonlarının təyini, revmatik sınaqlar və s. aparılır. Diaqnozun dəqiqləşdirilməsi və qulaqcıqların titrəməsinin taxiaritmiyanın digər növləri ilə diffensial diaqnostikası məqsədilə ürəyin elektrofizioloji müayinəsi tələb oluna bilər.

Qulaqcıqların titrəməsinin müalicəsi
Müalicəvi tədbirlər paroksizmlərin aradan qaldırılması, normal sinus ritminin bərpası, pozğunluğun gələcək epizodlarının qarşısının alınmasına yönəldilir. Qulaqcıqların titrəməsinin medikamentoz terapiyasında beta-blokatorlar (məsələn, metoprolol və s.), kalsium kanallarının blokatorları (verapamil, diltiazem), kalium preparatları, ürək qlikozidləri, antiaritmik preparatlar (amiodaron, ibutilid, sotalol-hidroxlorid) tətbiq edilir. Tromboemboliya riskini azaltmaq üçün antikoaqulyant terapiya (heparin dərialtı, damardaxilinə; varfarin) göstəriş sayılır.

Qulaqcıqların titrəməsinin tipik paroksizmlərinin aradan qaldırilmasının seçim üsulu transezofageal elektrokardiostomulyasiyadır. Kəskin damar kollapsı, stenokardiya, baş beynin işemiyası, artan ürək çatışmazlığı zamanı gücü az olan (20-25C-dan başlayaraq) cərəyanla elektrik kardioversiya aparılır. Antiaritmik medikamentoz terapiyanın fonunda elektroimpuls terapiyanın effektivliyi artır.

Qulaqcıqların titrəməsinin residivləşən və daimi formaları macro-re-entry ocağının radiotezlikli ablasiya və ya krioablasiyasına göstəriş sayılır. Qulaqcıqların titrəməsi zamanı radiotezlikli ablasiyanın effektivliyi 95%-dən çox, ağırlaşmaların yaranma riski isə 1,5%-dən az olur. Sinus düyününün zəifliyi sindromu və qulaqcıqların titrəməsinin paroksizmləri zamanı AV-düyününün radiotezlikli ablasiyası və elektrokardiostimulyatorun implantasiyası aparılmalıdır.

Qulaqcıqların titrəməsinin proqnoz və profilaktikası
Qulaqcıqların titrəməsi aritmiya əleyhinə medikamentoz terapiyaya qarşı rezistentlik, paroksizmlərin