çox zaman plevra və peritonun vərəmi ilə yanaşı gedir. Perikarditin bu formasının terminal xroniki böyrək çatışmazlığı (azotemik üremiya), transmural miokard infarktı (epistenokarditik perikardit) zamanı inkişafı mümkündür. Quru perikardit nadir hallarda krupoz pnevmoniya, divararalığının şişləri, bronxogen xərçəng, sepsis, qarın yatalağı, ürəyin travmaları ilə əlaqədar yarana bilər.

Quru perikarditin patogenezi
Quru perikardit ürəkətrafı kisənin 2-3 həftə davam edən kəskin iltihabıdır. Quru perikardit sağala və ya eksudativ və yaxud adheziv perikarditə keçə bilər. Perikard səhifələrinin zədələnməsinin yayılmasından asılı olaraq, məhdud və yayılmış quru perikarditlər ayırd edilir.

Əslində «quru perikardit» termini bir qədər formal hesab olunur, çünki iltihab perikard boşluğuna plazmanın maye hissəsinin, zülallar, o cümlədən fibrinogenlə zəngin qanın sızması ilə müşayiət olunur. Lakin sonralar maye fraksiya sorulur, fibrinogen isə fibrin şəklində perikard səhifələrinin üzərinə çökür. Tədricən fibrinoz kütlə qalınlaşaraq, qonşu toxuma ilə sıx birləşir. Fibrin daha çox atrioventrikulyar şırımda toplanır. Fibrin lifləri perikard səhifələri arasında dartılır; yarılma zamanı cırılaraq, ürəyə «pərişan saçlı» forma verirlər («сог villosum» – xovlu və ya tüklü ürək). Quru perikardit zamanı iltihaba çox zaman miokardın subepikardial qatları da cəlb olunur.

Quru perikarditin qənaətbəxş sonluğu üçün fermentlərin təsirindən fibrinin əriməsi və perikard səhifələri tərəfindən sorulması xarakterikdir. Əks halda çapıq toxumasının yaranması ilə fibrinin orqanizasiyası baş verir, bu da perikardın qalınlaşmasına və ya səhifələrinin bitişməsinə səbəb olur.

Quru perikarditin əlamətləri
Quru perikarditin əlamətləri
Quru perikardit adətən qeyri-spesifik əlamətlər: halsızlıq, yorğunluq, iştahın azalması, titrətmə, tərləmə, subfebrilitet ilə təzahür edir. Perikardın iltihabı bir qayda olaraq, döş sümüyü arxasında yaranan ifadəli ağrı ilə müşayiət olunur. Ağrı ürəkətrafı