ı kisənin reseptorlarının qıcıqlanması və ya plevra və sinir kötüklərinin iltihabi prosesə qoşulması nəticəsində meydana çıxır. Quru perikardit zamanı ağrı sızıltılı, kəsici, deşici xarakterli ola bilər. Onun intensivliyi variabellidir: zəif ağrı hissindən tutmuş anginoz və ya infarktabənzər güclü ağrılara qədər.

Ağrı dərindən nəfəs aldıqda, udqunma, öskürək, sol tərəf üzərində uzandıqda, döş qəfəsinə təzyiq etdikdə güclənir və əksinə, sağ tərəf üzərində uzandıqda, bədəni önə əydikdə, oturaq və diz-dirsək vəziyyətində yüngülləşir. İltihabi ocağın yerləşdiyi sahədən asılı olaraq, ağrılar döş sümüyü arxasında lokalizasiya olunmaqla, sol çiyin, kürək, boyuna irradiasiya edə və ya epiqastral nahiyədə yaranaraq, kəskin qarını simulə edə bilər.

Tənəffüsün ağrılı olması ilə əlaqədar pasiyentlər səthi nəfəs alır, hava çatışmazlığından şikayət edir. Əksər hallarda yüngülləşmə gətirməyən, əksinə ağrının güclənməsinə səbəb olan quru öskürək meydana çıxır. Diafraqmal sinirlərin qıcıqlanması hıçqırma, ürəkbulanma, qusma, disfagiya ilə müşayiət oluna bilər.

Stenokardiyadan fərqli olaraq, quru perikardit zamanı ağrı nitratların qəbulu ilə aradan qalxmır, qola irradisiya etmir, daimi xarakter daşıyır. Bu xüsusiyyətlər mühüm differensial-diaqnostik əlamətlər sayılır. Sürətlə inkişaf edən quru perikardit kəskin intensiv ağrı sindromu, arterial hipotoniya, aritmiya ilə gedə bilər – belə hallarda patologiya miokard infarktından fərqləndirilməlidir.

Quru perikarditin diaqnostikası
Quru perikarditin diaqnozu dinamik müşahidə, auskultativ məlumatlar, EKQ dəyişikliklər, kardiospesifik fermentlərin müayinəsi, ExoKQ, döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası, bəzən ürəyin MSKT və MRT nəticələrinə əsasən qoyulur.

Quru perikarditin patoqnomik obyektiv əlaməti prekardial nahiyədə eşidilən perikardın sürtünmə küyüdür. O, 1 (sistolik), 2 (sistolik və diastolik) və yaxud 3 komponentdən (presistolik, sistolik, diastolik) ibarət ola bilər. Axırıncı halda quru perikarditi mitral stenozdan