Revmatizm – müxtəlif lokalizasiyalı, xüsusən ürək və damarların birləşdirici toxumasının iltihabi infeksion-allergik zədələnməsidir. Tipik revmatik qızdırma bədən hərarətinin yüksəlməsi, uçucu xarakterli çoxsaylı simmetrik artralgiyalar, poliartritlə xarakterizə edilir. Bir müddətdən sonra həlqəvari eritema, revmatik düyünlər, revmatik xoreya, ürək qapaqlarının zədələnməsi ilə gedən revmokardit müşahidə oluna bilər. Revmatizmin laborator kriteriyaları arasında müsbət C-reaktiv zülal, streptokokk əleyhinə anticisimlərin titrinin yüksəlməsi mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Revmatizmin müalicəsində QSİƏP, kortikosteroid hormonlar, immunodepressantlardan istifadə olunur.

Revmatizm barədə ümumi məlumat
Revmatizm (sinonimləri: revmatik qızdırma, Sokolski-Buyo xəstəliyi) üçün xroniki gediş, residivlərə meyllik, yaz və payız aylarında kəskinləşmələr səciyyəvidir. Qazanılmış ürək qüsurlarının 80%-i ürək və damarların revmatik zədələnməsinin payına düşür. Revmatik prosesə əksər hallarda oynaqlar, seroz qişalar, dəri, mərkəzi sinir sistemi məruz qalır. Revmatizmin rastgəlmə tezliyi 0,3%- 3% təşkil edir. Xəstəlik əsasən uşaq və yeniyetmə yaşlarda (7-15 yaş) inkişaf edir; məktəbəqədər yaşlı uşaqlar və böyüklərdə revmatizmə az təsadüf olunur; revmatik qızdırma kişilərlə müqayisədə qadınlarda 3 dəfə artıq qeydə alınır.

Revmatizmin yaranma səbəbləri və inkişaf mexanizmi
Revmatizmin səbəbləri
Revmatik həmlə adətən A qrupundan olan β-hemolitik streptokokk tərəfindən törədilən streptokokk infeksiyasından: skarlatina, tonzillit, doğuş qızdırması, kəskin otit, faringit, qızıl yel xəstəliyindən sonra baş verir. Streptokokk infeksiyası keçirən pasiyentlərin 97%-də dayanıqlı immun cavab reaksiyası formalaşır. Qalan şəxslərdə dayanıqlı immunitet yaranmır və β-hemolitik streptokokkla təkrar infeksiyalaşma zamanı mürəkkəb autoimmun iltihabi reaksiya inkişaf edir.


Revmatizmin risk amillərinə zəif immunitet, yaşın az olması, qeyri-qənaətbəxş sosial şərait (qidalanma, yaşayış