n sayılır.

Revmokarditin təsnifatı
Revmokardit aşağıdakı formalara təsnif edilir: birincili (debüt həmlə) və qayıdan (növbəti həmlələr); qapaq qüsurunun formalaşması ilə müşayiət olunan və ya qapaq qüsurunun izlənilmədiyi forma. Revmokardit zamanı ürəyin müxtəlif şöbələri zədələnir. Ürək divarlarının iltihabi prosesə cəlb olunma dərəcəsinə əsasən aşağıdakı patologiyalar ayırd edilir:

Endokardit. Demək olar ki, 100% hallarda rast gəlinir, yəni revmokarditin mütləq komponeti hesab olunur. Valvulit – qapaqların iltihabı ilə birgə inkişaf edə bilər.
Miokardit. Ürək əzələsinin iltihabı zamanı ürəyin ölçüləri artır, onun yığılma qabiliyyəti pisləşir. Əksər hallarda xəstəliyin ağırlıq dərəcəsi məhz miokarditdən asılı olur. Revmokardit üçün əsasən qapaqlar və ürək əzələsinin müştərəkliyi – endomiokardit xarakterikdir.
Perikardit. Ürəkətrafı kisənin iltihabı (perikardit) çox nadir hallarda (2-3%) müşahidə olunur. Eləcə də ürəyin bütün qatlarının iltihabına (pankardit) çox az təsadüf olunur.
Revmokarditin ağırlıq dərəcəsini müəyyən edən xüsusi klinik kriteriyalar mövcuddur: ürəkdə üzvü küy, ürəyin ölçülərinin böyüməsi (kardiomeqaliya), ürək çatışmazlığının əlamətləri (ifadəli təngnəfəslik, sianoz, aşağı ətrafların ödemi, hepatomeqaliya, boyun venalarının genişlənməsi, ağciyərlərdə yaş xırıltılar və s.), perikardın sürtünmə küyü və ya perikardial ekssudatın əlamətləri. Bu krireriyaları nəzərə almaqla revmokarditin gedişində 3 ağırlıq dərəcəsi ayırd edilir:

Yüngül. Yalnız üzvi küy ilə səciyyələnir, ürəyin ölçüləri dəyişmir.
Orta. Üzvi küy və kardiomeqaliya müəyyən edilir.
Ağır. Ürəkdə küy, kardiomeqaliya, qan dövranı çatışmazlığı, perikardial ekssudat qeydə alınır.
Revmokarditin əlamətləri
Revmokarditin əlamətləri
Klinik təzahürlər yuxarı tənəffüs yollarının streptokokk infeksiyasından 2-3 həftə sonra inkişaf edir. Erkən mərhələlərdə simptomatika qeyri-spesifikdir. Xəstələrdə yorğunluq, bədən hərarətinin subfebril və ya febril rəqəmlərə qədər yüksəlməsi,