(azitromisin), sefalosporinlər (sefuroksim), linkozamidlərlə (linkomisin) əvəz olunur.
Patogenetik terapiya. Onun mahiyyəti revmatik iltihabın müalicəsindən ibarətdir. Adətən qeyri-steroid iltihabəleyhinə vasitələr (əsasən diklofenak) məsləhət görülür. Lakin ağır gedişli revmakarditlərdə güclü iltihabəleyhinə təsirli preparatlar – qlükokotikosteroidlər (prednizalon) tələb olunur.
Simptomatik terapiya. Ürək çatışmazlığının korreksiyasına istiqamətləndirilir. Xörək duzunun qəbulu azaldılmalıdır (gün ərzində 3 qramdan az olmalıdır). Dərman vasitələri – APF inhibitorları, diuretiklər, beta-blokatorlar, ürək qlikozidləri, aldosteronun antaqonistləri ürək qüsuru və ağır qan dövranı çatışmazlığının rast gəlindiyi xəstələrdə tətbiq edilir.
Cərrahi müalicə. Kobud hemodinamik dəyişikliklər törədən, medikamentoz terapiyaya rezistent ağır ürək qüsurları cərrahi üsulla müalicə olunmalıdır. Qüsurun növü (stenoz və ya çatışmazlıq), eləcə də zədələnmiş qapaqdan asılı olaraq komissurotomiya, qapağın süni və ya bioloji protezlərlə protezlənməsi və yaxud valvuloplastika icra edilir.
Xəstə evə buraxıldıqdan sonra kardioloq və ya revmatoloqun daimi dispanser müşahidəsi altında olmalı, ürək qapaqlarının vəziyyətinin qiymətləndirilməsi məqsədilə müntəzəm şəkildə exokardiaqrafiya aparılmalıdır. Badamcıqların lakunalarının yuyulması üçün otorinolarinqoloqa müraciət etmək lazımdır, bu prosedura effekt vermədikdə radikal üsul – tonzillektomiya həyata keçirilir. Əməliyyat aktiv revmatik proses sakitləşdikdən, pasiyentin vəziyyəti stabilləşdikdən sonra yerinə yetirilir.

Revmokarditin proqnoz və profilaktikası
Revmokarditin proqnozu ürək qüsurunun formalaşmasından birbaşa asılıdır. Revmatik qüsurlu xəstələrdə infeksion endokarditin yaranma riski yüksək olduğundan müxtəlif cərrahi manipulyasiyalar – stomatoloji prosedurlar, LOR-orqanlarda əməliyyatlar zamanı antibiotikoprofilaktika aparılmalıdır. Birincili profilaktika tonzillitin vaxtında və düzgün müalicəsinə əsaslanır. Bu