aritmiyanın ilk dəfə aşkarlanan və residivləşən (qulaqcıqların fibrillyasiyasının ikincili və növbəti epizodlar) tutmaları ayırd edilir. Səyrici aritmiya qulaqcıq ritmi pozğunluğunun 2 tipi üzrə gedə bilər: qulaqcıqların səyriməsi və titrəməsi.

Qulaqcıqların səyriməsi (fibrillyasiyası) zamanı ayrı-ayrı əzələ qrupları yığılır, nəticədə qulaqcıqların koordinasiyalı yığılması pozulur. Atrioventrikulyar birləşmədə xeyli miqdarda elektrik impulsları toplanır: onların bir hissəsi ləngiyir, digərləri isə mədəcik miokardına yayılaraq, onun müxtəlif ritmli yığılmalarına səbəb olur. Mədəciklərin yığılma tezliyinə əsasən səyrici aritmiya taxisistolik (mədəcik yığılmalarının sayı dəqiqədə 90 və daha artıq olur), normosistolik (mədəcik yığılmalarının sayı dəqiqədə 60-90), bradisistolik (mədəcik yığılmalarının sayı dəqiqədə 60-dan az olur) formalara ayrılır.

Paroksizm zamanı mədəciklərə qan axını (qulaqcıq əlavəsi) baş vermir. Qulaqcıqlar qeyri-effektiv yığıldığından diastola mərhələsində mədəciklər sərbəst axan qanla tam dolmur, nəticədə periodik olaraq qan aorta sisteminə qovulmur.

Qulaqcıqların titrəməsi – düzgün koordinasiyalı qulaqcıq ritmi saxlanılmaqla onların sürətli yığılmasıdır (dəqiqədə 200-400 dəfə). Qulaqcıqların titrəməsi zamanı miokard bir-birinin ardınca fasiləsiz yığılır, diastolik interval olmur. Qulaqcıqlar çox zaman sistola vəziyyətində olduğundan boşalmır. Onların qanla dolması çətinləşlir, bununla əlaqədar mədəciklərə də qan axını azalır.

Qulaqcıq-mədəcik birləşməsi ilə mədəciklərə hər 2, 3 və ya 4-cü impuls daxil ola bilər – bu proses düzgün mədəcik ritmini təmin edərək, qulaqcıqların düzgün titrəməsi adlanır. Qulaqcıq-mədəcik keçiriciliyi pozulduqda mədəciklər xaotik yığılır – qulaqcıqların anomal formalı titrəməsi inkişaf edir.

Səyrici aritmiyanın yaranma səbəbləri
Səyrici aritmiyaya həm ürək patologiyaları, həm də digər orqanların xəstəlikləri səbəb ola bilər. Adətən miokard infarktı, kardioskleroz, ürəyin revmatik qüsurları,