defisiti (ürəyin dəqiqəlik yığılmaları nəbz dalğalarının sayından çox olur) müəyyən edilir. Onun yaranması hər ürək yığılmasında qanın aortaya qovulmasının baş verməməsi ilə izah olunur. Qulaqcıq titrəmələrinin qeydə alındığı pasiyentlərdə ürəkdöyünmə, təngnəfəslik, bəzən ürək nahiyəsində diskomfort, boyun venalarının pulsasiyası izlənilir.

Səyrici aritmiyanın ağırlaşmaları
Səyrici aritmiyanın ən çox rast gəlinən ağırlaşmaları tromboemboliya və ürək çatışmazlığıdır. Qulaqcıqların fibrillyasiyasının fəsadı olan mitral stenoz zamanı sol atrioventrikulyar dəliyin qulaqcıqdaxili trombla tutulması ürək fəaliyyətinin dayanmasına və qəfləti ölümə gətirib çıxara bilər.

Ürəkdaxili tromblar böyük qan dövranının arteriyaları ilə hərəkət edərək, müxtəlif orqanlarda tromboemboliyalara səbəb olur; onların 2/3 hissəsi qan cərəyanı ilə serebral damarlara daxil olur. Hər 6-cı işemik insult səyrici aritmiyalı pasiyentlərdə inkişaf edir. Serebral və periferik tromboemboliyalara yaşı 65-dən yuxarı olan, əvvəllər tromboemboliya keçirən, şəkərli diabet, sistemli arterial hipertenziya, durğun ürək çatışmazlığından əziyyət çəkən xəstələr daha çox məruz qalır.

Səyrici aritmiya zamanı ürək çatışmazlığı ürək qüsurları və mədəcik yığılmalarının pozulmasının rast gəlindiyi pasiyentlərdə inkişaf edir. Mitral stenoz və hipertrofik kardiomiopatiyada ürək çatışmazlığı ürək astması və ağciyərlərin ödemi ilə özünü büruzə verə bilər. Kəskin sol mədəcik çatışmazlığının yaranması ürəyin sol kameralarının boşalmasının pozulması ilə bağlıdır, bu da ağciyər kapilyarları və venalarında təzyiqin kəskin yüksəlməsinə səbəb olur.

Qulaqcıqların fibrillyasiyasında ürək çatışmazlığının ən ağır təzahürü qeyri-adekvat kiçik ürək atımı ilə əlaqədar aritmogen şokun inkişafıdır. Bir sıra hallarda səyrici aritmiya mədəciklərin fibrillyasiyası və ürəyin dayanması ilə nəticələnə bilər. Əksər xəstələrdə xroniki ürək çatışmazlığı formalaşaraq, aritmik dilatasion kardiomiopatiyaya qədər