r proqressivləşir.

Səyrici aritmiyanın diaqnostikası
Adətən səyrici aritmiya fizikal müayinədə aşkarlanır. Periferik nəbzin palpasiyasında xarakterik nizamsız ritm, dolma və gərginlik müəyyən edilir. Ürəyin auskultasiyasında müxtəlif ucalıqda qeyri-ritmik ürək tonları eşidilir (diastolik fasilədən sonra I tonun ucalığı mədəciklərin diastolik dolma həcmindən asılıdır). Bu tip dəyişikliklərlə xəstə kardioloqun konsultasiyasına yönəldilir.

Elektrokardioqrafik müayinənin nəticələrinə əsasən səyrici aritmiyanın diaqnozu təsdiq edilir və ya dəqiqləşdirilir. Qulaqcıqların səyriməsində EKQ-də qulaqcıqların yığılmasını qeydə alan P dişciyi izlənilmir, QRS mədəcik kompleksi xaotik yerləşir. Qulaqcıqların titrəməsində P dişciyinin yerində qulaqcıq dalğaları müşahidə edilir.

EKQ-nin sutkalıq monitorinqinin köməyilə ürək ritminə nəzarət olunur, səyrici airtmiyanın forması, paroksizmlərin davametmə müddəti, onların yüklənmələrlə əlaqəsi müəyyən edilir. Fiziki yüklənmə testlərindən (veloerqometriya, tredmil–test) miokard işemiyasının əlamətlərinin aşkar edilməsində və antiaritmik preparat seçimində istifadə olunur.

Exokardioqrafiya ürək boşluqlarının ölçülərini, ürəkdaxili tromblar, qapaqlar, perikard, kardiomiopatiyanın əlamətlərini təyin etməyə, sol mədəciyin diastolik və sistolik funksiyalarını qiymətləndirməyə imkan verir. ExoKQ antitrombik və antiaritmik terapiyanın tətbiqi barədə məsələnin həllinə kömək edir. Ürəyin hərtərəfli vizualizasiyası MRT və ya MSKT vasitəsilə mümkündür.

Transezofageal elektrofizioloji müayinə səyrici aritmiyanın inkişaf mexanizmini müəyyən etmək məqsədilə aparılır, bu üsul kateter ablasiya və ya kardiostimulyatorun (süni aparıcı ritm) implantasiyasının planlaşdırıldığı xəstələr üçün xüsusi əhəmiyyət kəsb edir.

Səyrici aritmiyanın müalicəsi
Səyrici aritmiyanın terapiyası sinus ritminin bərpası və stabilizasiyasına, qulaqcıqların fibrillyasiyasının təkrari tutmalarının qarşısının alınmasına, tromboembolik ağırlaşmaların