profilaktikasına yönəldilir. Səyrici aritmiyanın paroksizmlərinin qarşısını almaq üçün AT səviyyəsinə və EKQ nəzarətlə novokainamid (damardaxilinə və daxilə), xinidin (daxilə), amiodaron (damardaxilinə və daxilə) və propafenon (daxilə) təyini müsbət nəticələr verir.

Diqoksin, propranolol və verapamilin təsiri yuxarıda sadalanan preparatlara nisbətən bir qədər zəif olsa da onlar ürək yığılmalarının tezliyini azaldaraq, pasiyentin ümumi vəziyyətinin yaxşılaşmasına (təngnəfəslik, halsızlıq, ürəkdöyünmə hissinin azalması) səbəb olurlar. Dərman terapiyası ilə gözlənilən nəticə alınmadıqda 90% hallarda səyrici aritmiyanın paroksizmlərinin qarşısını alan elektrik kardioversiya (ürək ritmini bərpa etmək üçün ürək nahiyəsinə impulslu elektrik cərəyanının çəkilməsi) tətbiq edilir.

48 saatdan uzun sürən səyrici aritmiyalarda tromblaşma təhlükəsi kəskin yüksəlir, belə hallarda tromboembolik ağırlaşmaların profilaktikası məqsədilə varfarindən istifadə olunur. Sinus ritminin bərpasından sonra səyrici aritmiyanın təkrari tutmalarının qarşısını almaq üçün aritmiya əleyhinə preparatlar: amiodaron, propafenon və s. məsləhət görülür.

Qulaqcıqların fibrillyasiyasının xroniki formaları aşkarlandıqda adrenoblokatorlar (atenolol, metoprolol, bisoprolol), diqoksin, kalsium antaqonistləri (diltiazem, verapamil) və varfarin (koaquloqramma göstəricilərinə – beynəlxalq normallaşdırılmış münasibət və protrombin indeksinə nəzarətlə) daimi qəbulu təyin edilir. Səyrici aritmiyada ritm pozğunluğuna səbəb olan əsas xəstəlik mütləq müalicə olunmalıdır.

Qulaqcıqların fibrillyasiyasının radikal cərrahi müalicə üsulu ağciyər venalarının radiotezlikli izolyasiyasıdır, əməliyyat prosesində ağciyər venalarının dəliklərində yerləşən ektopik oyanma ocağı qulaqcıqlardan izolə olunur. Ağciyər venalarının dəliklərinin radiotezlikli izolyasiyası invaziv üsul olub, effektivliyi təxminən 60% təşkil edir.

Səyrici aritmiyanın tez-tez təkrarlanan tutmaları və ya daimi formalarında ürəyin RTA –