t gəlinmir. Auskultasiyada hər 2-3 normal sikldən sonra ürəyin növbəti yığılmasının baş verməməsi müəyyən edilə bilər. II dərəcəli sinoaurikulyar blokadanın simptomatikası sinus impulsunun itmə tezliyindən asılıdır. Ürək yığılmalarının nadir itmələrində döş sümüyü arxasında diskomfort hissi, başgicəllənmə, təngnəfəslik, ümumi halsızlıq yaranır.

Ürək yığılmalarının ardıcıl bir neçə sikllərinin olmaması, eləcə də III dərəcəli sinoaurikulyar blokada ürəyin dayanması hissi, qulaqlarda küy, kəskin bradikardiya ilə müşayiət edilir. Miokardın üzvi zədələnməsi ilə əlaqədar baş verən sinoaurikulyar blokada zamanı durğun ürək çatışmazlığı inkişaf edir. Asistoliya tutmaları fonunda qəfil başgicəllənmə, dərinin avazıması, göz önündə qara nöqtələrin uçuşması, qulaqlarda küy, huşun itirlməsi, qıcolmalarla xarakterizə olunan Morqani-Adams-Stoks sindromu meydana çıxır.

Sinoaurikulyar blokadanın diaqnostikası
Sinoaurikulyar blokadanın diaqnostikasında əsas rol elektrokardioqrafiya və EKQ-nin sutkalıq monitorinqinə məxsusdur. Elektrokardioqrafik məlumatları təhlil edərkən sinoaurikulyar blokadanı sinus aritmiyası, qulaqcıq ekstrasistoliyası, sinus bradikardiyası, II dərəcəli atrioventrikulyar blokadadan differensiasiya etmək lazimdır.

Dayanıqlı sinus bradikardiyası qeydə alınarkən atropin sınağı aparılır: sinoaurikulyar blokadalı pasiyentlərdə preparatın yeridilməsindən sonra ürək ritmi 2 dəfə artır, sonra isə kəskin formada 2 dəfə azalır – blokada baş verir. Sinus düyünü normal fəaliyyət göstərdikdə ritm tədricən tezləşir.

Sinoaurikulyar blokadanın müalicəsi
I dərəcəli sinoaurikulyar blokadalarda xüsusi müalicə təyin olunmur. Bəzən əsas xəstəliyin terapiyası və ya pozulmaya səbəb olan preparatların qəbulunun kəsilməsi keçiriciliyin bərpasına gətirib çıxarır. Vaqotoniya ilə bağlı funksional sinoaurikulyar blokada zamanı atropinin daxilə və ya dərialtına tətbiqi müsbət nəticələr verir. Sinus düyününün avtomatizminin stimulyasiyası məqsədilə simpatomimetiklər