sindromunun aşağıdakı formaları və gediş variantları ayırd edilir:

Latent forma – klinik və EKQ-əlamətlərinin olmaması; sinus düyününün disfunksiyası elektrofizioloji müayinə zamanı aşkarlanır; elektrokardiostimulyatorun implantasiyası göstəriş sayılmır.
Kompensasiya olunmuş forma:
bradisistolik variant – zəif ifadəli klinik təzahürlər, başgicəllənmə və halsızlıqdan şikayətlənmə. Əmək qabiliyyəti məhdudlaşa bilər; elektrokardiostimulyatorun implantasiyası göstəriş sayılmır.

Dekompensasiya olunmuş forma:
bradisistolik variant – davamlı ifadəli sinus bradikardiyası müəyyən olunur; beyin qan dövranının pozulması (baş gicəllənmə, bayılma, tranzitor parezlər), bradiaritmiyanın törətdiyi ürək çatışmazlığı ilə təzahür edir. Əmək qabiliyyəti əhəmiyyətli dərəcədə pozulur; asistoliya və sinus düyününün funksiyasının bərpa müddətinin (SDFBM) 3 saniyədən artıq olması implantasiyaya göstərişdir.
Səyrici aritmiyanın daimi bradisistolik forması (aşkarlanan SDZS fonunda):
Səyrici aritmiyanın bradisistolik forması sinus düyününün disfunksiyasının istənilən formasından sonra inkişaf edə bilər. EKQ-nin sutkalıq monitorinqində sinus düyününün zəifliyinin əlamətlərinin qeyd olunmasından asılı olaraq, latent (SDZS əlamətləri aşkarlanmır), intermittə edici (SDZS əlamətləri simpatik tonusunun azalması, parasimpatik tonusun isə artması zamanı, məsələn, gecə saatlarında) və manifest gediş (SDZS əlamətləri hər EKQ Holter monitorlaşmasında müəyyən edilir).

Sinus düyününün zəifliyi sindromu kəskin və xroniki (residivlərlə) formada gedir. Kəskin gediş adətən miokard infarktında müşahidə edilir. Sinus düyününün zəifliyi sindromunun residivləşən gedişi stabil və ya ləng proqressivləşən olur. Etioloji amillərə əsasən sinus düyününün zəifliyi sindromunun birincili və ikincili formaları ayırd edilir: birincili SDZS sinus-qulaqcıq zonasının üzvi zədələnmələri, ikincili forma isə onun tənziminin pozulması ilə əlaqədar baş verir.

Sinus düyününün zəifliyi sindromunun yaranma