a səbəbləri
Sinus düyününün zəifliyi sindromunun birincili formalarına aşağıdakı xəstəliklər zamanı sinoatrial zonanın üzvi zədələnmələri səbəb olur:

kardial patologiyalar – ÜİX, hipertoniya xəstəliyi, ürək qüsurları, kardiomiopatiyalar, miokarditlər, cərrahi travmalar və ürək transplantasiyası;
idiopatik degenerativ və infiltrativ xəstəliklər;
hipotireoz, sümük-əzələ aparatının distrofiyası, qocalıq amiloidozu, sklerodermik ürək, ürəyin bədxassəli şişləri, üçüncülü sifilis mərhələsi və s.
Sinus düyünü və sinoatrial zonanı qidalandıran arteriyanın stenozu ilə əlaqədar işemiya, iltihab, ilfiltrasiya, qansızma, distrofiya, lokal nekroz, interstisial fibroz və skleroz sinus-qulaqcıq düyününün funksional hüceyrələrinin yerində birləşdirici toxumanın inkişafına gətirib çıxarır. Sinus düyününün zəifliyi sindromunun ikincili forması sinus düyününə təsir edən xarici (ekzogen) amillərdən yaranır. Ekzogen amillərə hiperkaliemiya, hiperkalsiemiya, sinus düyününün avtomatizmini zəiflədən dərman preparatları (b-adrenoblokatorlar, klofelin, dopegit, rezerpin, kordaron, verapamil, ürək qlikozidləri və s.) ilə müalicə aiddir.

Xarici amillər arasında sinus düyününün vegetativ disfunksiyası (SDVD) xüsusi yer tutur. SDVD əsasən sinus ritminin seyrəkləşməsi və sinus düyününün refrakterliyinin uzanmasına səbəb olan azan sinirin hiperaktivasiyası (reflektor və ya uzunmüddətli) ilə əlaqədar müşahidə olunur. Azan sinirin tonusu fizioloji proseslər: yuxu, sidik ifrazı, defekasiya, öskürək, udqunma, ürəkbulanma və qusma, Valsalva sınağı zamanı yüksələ bilər. Azan sinirin patoloji aktivasiyası udlaq, sidik-cinsiyyət və həzm traktının xəstəlikləri, hipotermiya, hiperkaliemiya, sepsis, kəllədaxili təzyiqin artması ilə bağlı ola bilər.

Sinus düyününün zəifliyi sindromu daha çox yeniyetmələr və cavanlarda rast gəlinir, bu da onlarda nevrotizasiyanın yüksək olması ilə izah olunur. Davamlı sinus bradikardiyası həmçinin vaqus tonusunun ifadəli üstünlüyü ilə əlaqədar peşəkar