etməyə, onların yüklənmə ilə əlaqəsini və drman preparatlarına reaksiyasını izləməyə, sinus düyününün zəifliyi sindromunun simptomsuz gedişini aşkarlamağa imkan verir. SDZS-nun diaqnostikasında atropin sınağı tətbiq edilir: sinus düyününün zəifliyi sindromunda 1ml 0,1%-li atropin yeridildikdən sonra sinus ürək ritminin tezliyi dəqiqədə 90 vurğudan yüksək olmur.

SDZS-nun diaqnostikasının növbəti mərhələsi EFM-elektrofizioloji müayinədir. Transezofageal elektrodun (tranezofageal EKQ) yeridilməsi ilə ritmin dəqiqədə 110-120 vurğuya qədər stimulyasiyası aparılır, bundan sonra EKQ-də sinus düyünü tərəfindən yığılma ritminin bərpa olunma sürəti qiymətləndirilir. Fasilənin 1,5sm-dən çox olması sinus düyününün zəifliyi sindromundan xəbər verir.

Sinus düyününün funksional dəyişikliyi aşkarlandıqda onunla aparıcı ritmin üzvi zədələnməsi ilə bağlı həqiqi SDZS, sinus düyününün vegetativ və ya medikamentoz disfunksiya arasında differensial diaqnostika aparılır. Kardiopatologiyaları müəyyən etmək məqsədilə ürəyin USM, MRT və MSKT icra olunur.

Sinus düyününün zəifliyi sindromunun müalicəsi
Müalicəvi tədbirlərin həcmi keçiriciliyin pozulma dərəcəsi, ritm pozğunluğunun kəskinliyi, klinik simptomatikanın ifadəliliyindən asılıdır. Klinik təzahürlərin minimal olduğu və ya ümumiyyətlə müşahidə edilmədiyi hallarda əsas xəstəliyin terapiyası və kardioloqun dinamik müşahidəsi məqsədəuyğundur. Bradi- və taxiaritmiyaların mülayim təzahürlərində medikamentoz terapiyanın efektivliyi az olur.

Sinus düyününün zəifliyi sindromunun əsas müalicə üsulu davamlı elektrokardiostimulyasiyadır. SDZS-nin bradikardiya ilə bağlı ifadəli klinikası, SDFBM-nın 3-5 saniyəyə qədər uzanması, xroniki ürək çatışmazlığı əlamətlərinin olması demand-rejimində işləyən – ürək yığılmaları tezliyi kritik göstəricilərə qədər endikdə impulslar yaradan elektrokardiostimulyatorun implantasiyasına əsas verir.

Elektrokardiostimulyasiyanın mütləq göstərişlərinə aşağıdakılar aiddir:

Sinus düyününün