Sinus düyününün zəifliyi sindromu (SDZS, sinus düyününün disfunksiyası sindromu) – sinus-qulaqcıq düyününün funksiyasının zəifləməsi və ya tamamilə dayanması nəticəsində yaranan ritm pozğunluğudur. SDZS zamanı impulsun yaranması və sinus düyünündən qulaqcıqlara ötürülməsi pozulur, bu da ürək ritminin seyrəkləşməsi (bradikardiya) və yanaşı gedən ektopik aritmiyalarla təzahür edir. SDZS-li pasiyentlərdə ürək fəaliyyətinin qəflətən dayanması mümkündür.

Sinus düyününün zəifliyi sindromu barədə ümumi məlumat
Sinus düyününün zəifliyi sindromunun səbəbləri
Sinus düyününün zəifliyi sindromundan əsasən yaşlı pasiyentlər (60-70 yaşdan yuxarı) əziyyət çəkir, lakin SDZS həmçinin uşaqlar və yeniyetmələr arasında da müşahidə olunur. Ümumi populyasiyada aritmiyanın yayılması 0,03-0,05% təşkil edir. Sinus düyününün üzvi zədələnməsi ilə bağlı həqiqi disfunksiyasından əlavə avtomatizm funksiyasının vegetativ və medikamentoz pozğunluqlarına da təsadüf olunur. Onlar ürəyin medikamentoz denervasiyası və ya impulsların yaranma və ötürülməsini zəiflədən preparatların qəbulunun kəsilməsi ilə aradan qalxır

Sinus (sinus-qulaqcıq) düyünü impulsların generatoru və ürəyin birinci dərəcəli aparıcı ritmi sayılır. O, sağ qulaqcıqda yuxarı boş venanın dəliyi zonasında yerləşir. Normada sinus düyünündə elektrik impulsları dəqiqədə 60-80 tezliklə əmələ gəlir. Sinus düyünü avtomatzm funksiyasını yerinə yetirən ritmogen peysmeyker hüceyrələrindən ibarətdir. Sinus-qulaqcıq düyününün fəaliyyəti vegetativ sinir sistemi tərəfindən tənzimləndiyindən ürək ritminin pozulmaları orqanizmin hemodinamik tələbatına müvafiq şəkildə: ürək yığılmalarının fiziki gərginlik zamanı tezləşməsi, sakitlik və yuxu saatlarında zəifləməsi ilə təzahür edir.


Sinus düyününün zəifliyi sindromu inkişaf etdikdə sinus-qulaqcıq düyününün ürək ritminin formalaşmasında aparıcı pozisiyası müvəqqəti və ya daimi itirilir.

Sinus düyününün zəifliyi sindromunun təsnifatı
Klinik təzahürlərə əsasən sinus düyününün zəifliyi