pozğunluğu, diurezin azalması (xüsusən gündüz saatlarında) qeydə alınır. Aritmiyanın inkişafı ilə klinik şəkilə ürəkdöyünmə, orqanın fəaliyyətində fasilələrin yaranması hissi, taxikardiya və ya bradikardiya, döş sümüyü arxasında ağrılar, başgicəllənmə, bəzən huşun itməsi əlavə olunur. Sol mədəciyin qeyri-kompakt miokardı çox vaxt sinir-əzələ patologiyaları ilə müşayiət edilir, bu da skelet əzələlərinin tonusunun zəifləməsi, yerişin dəyişməsi, fiziki vərdişlərin (yerimə, oturmaq və başı dik tutmaq qabiliyyəti) tədricən itirilməsi ilə özünü büruzə verir.

Sol mədəciyin qeyri-kompakt miokardının ağırlaşmaları
SKQKM anomaliyanın patogenezinin 3 əsas komponenti ilə sıx bağlı olan həyat üçün təhlükəli vəziyyətlərin inkişafına gətirib çıxara bilər. Ürək çatışmazlığı ağır klinik sindromalara: ağciyərlərin ödemi, kardiogen şok, kəskin böyrək çatışmazlığına səbəb ola bilər. Sol mədəcik boşluğunda trabekulaların proqressiv şəkildə artması bəzən ötürücü sistemin funksiyasının kritik pozulması və mədəciklərin fibrillyasiyasının inkişafı ilə əlaqədar qəfləti ürək ölümü ilə nəticələnir. Tromboembolik ağırlaşmalar işemik insult, koronarogen infarkt, böyrək və ya müsariqə arteriyalarının trombozu ilə əlaqədar qeyri-kompakt miokardlı xəstələrin əlilliyinin əsas səbəbi sayılır.

Sol mədəciyin qeyri-kompakt miokardının diaqnostikası
Qeyri-kompakt miokardın əlamətlərinin qeyri-spesifikliyi ilə bağlı xəstəliyin diaqnostikasında əsasən instrumental üsullardan istifadə edilir. İlkin qəbul zamanı ürək çatışmazlığının əlamətləri ilə aritmik sindromun müştərəkliyi kardioloq və ya terapevtə ürəyin anomal qüruluşlu olmasından şübhələnməyə əsas verir. Mütəxəssis irsi meylliliyi aşkar etmək üçün ailəvi anamnezi dəqiqləşdirir. Əlavə müayinələr qismində aşağıdakı üsullar tətbiq edilir:

Ultrasəs müayinə (Exo-KQ). Sol mədəciyin əzələ qatının qeyri-fizioloji quruluşu zamanı əsas vizualizasiya üsulu sayılır. Kameranın divarlarının, xüsusən zirvə nahiyəsində, yan divarlarda massiv