Stabil stenokardiya – müəyyən fiziki və emosional yüklənməyə cavab olaraq, döş sümüyü arxasında sıxıcı və ya təzyiqedici xarakterli tutmaşəkilli ağrıların yaranması ilə səciyyələnən klinik sindromdir. Stabil stenokardiyanın əsas əlamətlərinə döş sümüyü arxasında yüklənmə anında yaranan, fiziki və emosional gərginlik aradan qalxdıqda keçib gedən ağırlıq, təzyiq və ağrı hissi aiddir. Stabil stenokardiyanın diaqnozu EKQ-nin sutkalıq monitorinqi, veloerqometriya, tredmil-test, transezofageal elektrokardiostimulyasiya, stress ExoKQ, miokardın sintiqrafiyası, koronaroqrafiyanın nəticələrinə əsaslanır. Stabil stenokardiyanın müalicəsinin əsasını işemiya əleyhinə vasitələr (nitratlar, ß-adrenoblokatorlar, kalsium kanallarının blokatorları) və miokardın cərrahi revaskulyarizasiyası (angioplastika, AKŞ) təşkil edir.

Stabil stenokardiya barədə ümumi məlumat
Stabil stenokardiya – ÜİX-nin ən geniş yayılmış klinik forması olub, sabit gedişi və bir neçə həftə ərzində əlamətlərin pisləşməməsi ilə xarakterizə edilir. Kardiologiyada stabil stenokardiya gərginlik stenokardiyasının bir növü kimi qiymətləndirilir. Patologiya müəyyən yüklənmələr zamanı tədricən artan, onlar dayandırıldıqda isə aradan qalxan xarakterik ağrılarla özünü büruzə verir. Fiziki və emosional gərginlik anında tac arteriyaları ürək əzələsinin oksigenə olan yüksək tələbatını təmin edə bilmir, bu da tranzitor miokard işemiyası və stabil stenokardiya tutmasının inkişafına səbəb olur.

Stabil stenokardiyalı xəstələrin təxminən 70%-ni kişilərdən ibarətdir (50 yaşdan kiçik yaş qrupunda bu göstərici daha yüksəkdir). Stabil stenokardiya adətən kişilərdə 50-60, qadınlarda isə 65-75 yaşlarda təzahür edir.


Stabil stenokardiyanın yaranma səbəbləri
Stabil stenokardiyanın yaranma səbəbləri
Stabil stenokardiyanın əsas səbəbi ürək damarlarının ifadəli stenozuna gətirib çıxaran aterosklerotik zədələnmədir (xəstələrin 90-97%-də). Anginoz tutmanın baş verməsi üçün koronar arteriyanın mənfəzinin daralması 50-75%-dən