ətraflar soyuyur və keyiyir, xəstənin üzundə əzablı ifadə yaranır. Nəbz əvvəlcə tezləşir, sonra isə seyrəkləşir, aritmiya, əsasən ekstrasistoliyanın yaranması, AT-nin yüksəlməsi mümkündür. Uzun sürən stenokardiya tutması miokard infarktına keçə bilər. Stenokardiyanın uzaq ağırlaşmalarına kardioskleroz və xroniki ürək çatışmazlığı aiddir.

Stenokardiyanın diaqnostikası
Stenokardiyanın diaqnostikasında pasiyentin şikayətləri, ağrının xarakteri, lokalizasiyası, irradiasiyası, davam etmə müddəti, tutmanın yaranma şəraiti və aradan qaldırılma amilləri nəzərə alınır. Laborator diaqnostikaya qanda ümumi xolesterin, AST və ALT, yüksək və aşağı sıxlıqlı lipoproteidlər, triqliseridlər, laktatdehidrogenaza, kreatinkinaza, qlükozanın, koaquloqramma və elektrolitlərin təyini daxildir. Miokardın zədələnməsinə dəlalət edən markerlər – kardial troponinlər I və T xüsusi diaqnostik əhəmiyyət kəsb edir. Bu miokardial zülalların aşkarlanması miokardın mikroinfarkt və ya infarktından xəbər verməklə, postinfarkt stenokardiyanın qarşısını almağa kömək edir.

Stenokardiya tutmasının ən ifadəli anında aparılan EKQ-də döş aparmalarında mənfi T dişciyi, ST intervalının azalması, ritm və ötürücülüyün pozulması qeydə alınır. EKQ-nin sutkalıq monitorinqi stenokardiyanın hər bir tutmasında işemik dəyişiklikləri, ÜYT, aritmiyaları fiksə etməyə imkan verir. Tutmadan əvvəl ÜYT-nin artması gərginlik stenokardiyası, normal ÜYT isə spontan stenokardiyaya dəlalət edir. Stenokardiya zamanı ExoKQ-nin köməyilə miokardın lokal işemik dəyişiklikləri və yığılma qabiliyyətinin pozulması müəyyən edilir.

Veloerqometriya (VEM) yüklənmənin işemiya təhlükəsi yaratmayan maksimal həddini təyin edən sınaqdır. Submaksimal ÜYT-nin əldə olunması EKQ məlumatlarında öz əksini tapır. Mənfi sınaq işemiyanın klinik və EKQ-əlamətlərinin olmadığı halda submaksimal ÜYT-nin 10-12 dəqiqə ərzində əldə edilməsi ilə səciyyələnir. Müsbət sınaq üçün yüklənmə anının stenokardiya ilə müşayiət olunmasıvə ya ST seqmentinin 1mm