n asılı olan ifadəli V dalğaları ilə xarakterizə olunur. Sağ ventrikuloqrafiya zamanı qanın requrgitasiyası qeydə alınır, əlavə anomaliyalar inkar edilir. Ürəyin sağ şöbələrinin zondlanması sağ qulaqcıq, mədəcik, ağciyər arteriyasında təzyiqi təyin etməyə, arterial hipertenziyanın geri dönən olmasını müəyyənləşdirməyə, trikuspidal çatışmazlığın cərrahi müalicəsini planlaşdırmağa imkan verir.

Trikuspidal çatışmazlığın müalicəsi
Trikuspidal çatışmazlıq zamanı konservativ taktika palliativ xarakter daşıyır, ürək çatışmazlığı və ağciyər hipertenziyası ilə mübarizəyə yönəldilir. Xəstələrə diuretiklər, venoz vazodilatatorlar, APF inhibitorları, ürək qlikozidləri, metabolik preparatlar, antikoaqulyantlar təyin edilir. Hidrotoraks zamanı plevral punksiya və drenajlama, qarın boşluğunda ekksudatın toplanması zamanı isə laparosentez aparılır.

I dərəcəli trikuspidal çatışmazlıq zamanı cərrahi müalicə tələb olunmur. II-IV dərəcəli trikuspidal çatışmazlıqlarda hemodinamik əhəmiyyətli pozğunluqlar kardiocərrahi müdaxilənin aparılmasına göstərişdir. Trikuspidal çatışmazlıq zamanı qapağın plastikası və bioloji və ya süni protezlə protezlənməsi həyata keçirilir. İnfeksion endokardit, qapağın kobud struktur dəyişiklikləri, annuloplastikanın qeyri-effektiv olduğu hallarda protezlənməyə üstünlük verilir.

Trikuspidal çatışmazlığın cərrahi müalicəsi protez endokarditi, bioloji protezin degenerasiyası, süni protezin tromboz və ya kalsinozu, AV-blokada riski ilə müşayiət olunur.

Trikuspidal çatışmazlığın proqnoz və profilaktikası
Trikuspidal çatışmazlığın təbii gedişini ağırlaşdıran amillərə qapağın üzvi dəyişiklikləri, digər ürək qüsurları, ağır qan dövranı çatışmazlığı aiddir. Xəstələr adətən proqressivləşən ürək çatışmazlığı, pnevmoniya, ağciyər emboliyası səbəbindən həyatını itirir. İkincili trikuspidal çatışmazlığın inkişafı qeyri-qənaətbəxş proqnostik əlamət sayılır.


5 illik sağqalma ehtimalı annuloplastikadan sonra 70%, protezlənmədən sonra isə 62-66% təşkil