səbəbləri miokard infarktı və ÜİX-dir. Patologiyanın etiologiyasında ürəyin revmatik qüsurları (14%) və dilatasion kardiomiopatiya (11%) mühüm rol oynayır. 60 yaşdan yuxarı şəxslərdə ÜİX-dən əlavə ürək çatışmazlığına həmçinin hipertoniya xəstəliyi (4%) gətirib çıxarır. Yaşlı pasiyentlərdə daha çox II tip şəkərli diabet və onun arterial təzyiqlə müştərəkliyi ürək çatışmazlığı ilə nəticələnir.

Ürək çatışmazlığının provokasiyaedici amilləri ürəyin kompensator mexanizmlərinin zəiflədiyi hallarda onun yaranmasını təmin edir. Etioloji amillərdən fərqli olaraq, risk faktorları potensial geridönən sayılır, onların zəifləməsi və ya aradan qalxması ürək çatışmazlığının proqressivləşməsinin qarşısını ala, hətta pasiyentin həyatını xilas edə bilər. Risk amilləri sırasına aşağıdakılar daxildir: fiziki və emosional gərginliklər; aritmiya, ağciyər arteriyasının tromboemboliyası, hipertenziv krizlər, ÜİX-nin proqressivləşməsi; pnevmoniya, KRVİ, anemiya, böyrək çatışmazlığı, hipertireoz; kardiotoksik preparatlar, mayenin ləngiməsinə səbəb olan (QSİƏP, estrogenlər, kortikosteroidlər), AT-ni yüksəldən vasitələrin (izadrin, efedrin, adrenalin) qəbulu; bədən çəkisinin ifadəli və sürətlə artması, alkoqolizm; massiv infuzion terapiya zamanı sirkulyasiya edən qanın həcminin kəskin yüksəlməsi; miokarditlər, revmatizm, infeksion endokardit; xroniki ürək çatışmazlığının müalicəsinə riayət olunmaması.

Ürək çatışmazlığının inkişaf mexanizmi
Ürək fəaliyyətinin inkişafı adətən miokard infarktı, kəskin miokardit, ağır aritmiyalar (mədəciklərin fibrillyasiyası, paroksizmal taxikardiya və s.) fonunda müşahidə edilir. Bu zaman dəqiqəlik həcm kəskin surətdə azalır. Kəskin ürək çatışmazlığı klinik cəhətdən kəskin damar çatışmazlığına bənzəyir və bəzən kəskin ürək kollapsı adlandırılır.

Xroniki ürək çatışmazlığında ürəkdə yaranan dəyişikliklər uzun müddət onun intensiv fəaliyyəti və damar sisteminin uyğunlaşma mexanizmləri: ürək yığılmalarının gücünün artması, ritmin tezləşməsi, ürəyin