periferik (qann dövranının zəifləməsi və toxumalarda oksigenin utilizasiyasının artması) olur. Qan dövranı çatışmazlığı periferiyada daha ifadəli olduğundan pasiyentlərdə akrosianoz: ətraflar, qulaqlar, burunun uc hissəsinin göyərməsi müşahidə edilir.

Ödemlərin yaranması bir sıra amillərlə bağlıdır: kapilyar təzyiqinin yüksəlməsi və qan cərəyanının azalması zamanı toxuma daxilində mayenin ləngiməsi; su-duz mübadiləsinin pozulması nəticəsində su və natriumun ləngiməsi; zülal mübadiləsinin pozulması zamanı qan plazmasının onkotik təzyiqinin dəyişməsi; qaraciyərin funksiyasının zəifləməsi zamanı aldosteron və antidiuretik hormonun inaktivasiyasının azalması. Ödemlər əvvəlcə gizli gedərək, bədən çəkisinin artması və sidiyin miqdarının azalması ilə ifadə olunur. Gözlə görünən ödemlərin yaranması pasiyent gəzdiyi halda aşağı ətraflardan, uzanıqlı vəziyyətdə isə büzdümdən başlayır. Sonralar assit, hidrotoraks, hidroperikard inkişaf edir.

Ağciyərlərdə durğunluq kiçik qan dövranında hemodinamikanın pozulması nəticəsində baş verir. Ağciyərlrəin rigidliyi, döş qəfəsinin tənəffüs ekskursiyasının azalması, ağciyər kənarlarının məhdud hərəkətliliyi ilə xarakterizə olunur, durğun bronxit, kardiogen pnevmoskleroz, qanhayxırma ilə özünü büruzə verir. Böyük qan dövranında durğunluq əvvəlcə sağ qabırğaaltı nahiyədə ağrı və ağırlıq hissi ilə təzahür edən hepatomeqaliyaya, sonralar isə qaraciyərin ürək fibrozuna səbəb olur.

Mədəcik və qulaqcıq boşluqlarının genişlənməsi qulaqcıq-mədəcik qapaqlarının nisbi çatışmazlığına gətirib çıxara bilər, belə hallarda boyun venalarının şişməsi, taxikardiya, ürəyin sərhədlərinin genişlənməsi qeydə alınır. Durğun qastritin inkişafı zamanı ürəkbulanma, iştahsızlıq, qəbizliyə meyllik, meteorizm, bədən çəkisinin itirilməsi müşahidə olunur. Ürək çatışmazlığının proqressivləşməsi kardiogen kaxeksiya ilə müşayiət edilir.

Böyrəklərdə durğunluq oliqouriya, sidiyin nisbi sıxlığının artması, proteinuriya, hematouriya, silindruriya ilə